Sessie 12: Lost In Interpretation
De landbrug was weg… Glitterhoof II was gesneuveld… maar gelukkig hadden jullie de route goed onthouden! Jullie gingen nog een dagje Noord-Noord-West en jullie stonden bij de grens van de Wetwoods. Een verschrikkelijk moeras bubbelend met zuur, waar jullie hopelijk een Order of the Corroded Hand assassin hideout konden vinden (met een mooie dolk als bonus).
De eerste dag wisten jullie in de middag sporen te vinden in de Wetwoods, jullie volgden de sporen en kwamen in de avond aan bij een eenzame hut. Faäi deed haar best om beleefd aan te kloppen, de rest ging zich in de bosjes verstoppen. Nadat Faäi er al snel achter kwam dat kluizenaars niet de meest gastvrije mensen deed Arthian ook een poging. Helaas was zij ook niet succesvol, maar ze wist wel uit de oude man te krijgen dat hij een ooglapje op had. Oude man? Hoe wisten jullie dat eigenlijk? Badur was namelijk gaan gluren bij de buren terwijl Arthian en Faäi een beleefde afleidingsmanoeuvre deden! Hij zag een oude man met korte, grijze haren en een ooglapje die een kruisboog vast aan het houden was. Faäi probeerde de deur open te doen maar er kwam vergiftigde pijl uit de deur naar haar toe! Faäi heeft genoeg gehad en besloot de dreigen met het verbranden van de hut. Ze was succesvol en jullie leerden de route naar de hideout van de Order of the Corroded Hand: “Stroomopwaarts over de rivier en een oogje open houden richting het zuiden voor kapotte steen naast een rotswand’’.
Maar het was al avond, en de nacht kwam… Deze nacht konden jullie weer genieten van een hele parade van skeletten. Deze skeletten hadden zuurbranden op hun botten en veel waren incompleet. Maar bovenal kwam één specifieke skelet de show stelen, hij had een mooi hoedje en een springstok en ging lachend door de nacht heen, de maan reflecteerde op zijn heldere, calcium-rijke, witte botten. Hij liet een business card achter voor jullie nadat hij beleefd de weg vraagde (maar helaas geen antwoord kreeg).
Jullie interpreteerde “over de rivier” als de rivier oversteken, dus dat deden jullie ook met onze vertrouwde airlift Badur die jullie veilig naar de andere kant bracht als een Quetzal. Jullie zetten één stap naar het noorden maar kwamen er al snel achter dat die kant stroomafwaarts op was. Gelukkig gingen jullie snel weer de goede kant op en onderweg vonden jullie de overblijfselen van een oud reizend circus…
Badur herkende de wagens, hij had zelf met deze mensen meegereisd. Hij zocht naar de wagen die ooit belangrijk voor hem was en vond enkel en alleen nog een half kapot dagboek. Uit dit dagboek bleek dat dit circus zich vrijwillig had gesteld voor een missie om andere bakens van beschaving te vinden. Ze zouden op deze missie zijn namens de heersers van Suzail, de hoofdstad van Cormyr. Cormyr is volgens het dagboek ‘’Het licht van de hemelen in deze donkere tijden”. Jullie deduceerden dat deze dagboekaantekeningen iets ouder dan een jaar zijn. Wellicht kan Badur deze diplomatieke missie zelf op zich nemen? Of wellicht was dit een missie voor dwazen en is het beter om het achter te laten?
Badur had nog even wat tijd nodig om het allemaal te verwerken, toen hij knielde bij een wagen voelde hij de kracht van één van zijn oude eigendommen… Hij graafde en vond de “Spear of the Devoted Soldier” een krachtig wapen en tevens ook een artifact! Badur gaf de speer aan de heldhaftige Allegro (die als enige martial weapon proficiency had)
Jullie vonden al snel daarna de kapotte steen… Allegro bedacht de mogelijkheid dat de rotswand (deels) een illusie was en schoot een pijl erdoorheen, die er ook doorheen ging. Jullie gingen sluipen door de assassin hideout… Jullie gingen ook in een eigenaardige formatie staan zodat jullie geen licht hoefde te gebruiken. Arthian voorop, Badur daarachter, Allegro daar weer achter en Faäi als laatste. Jullie communiceerde door telepatische berichten door de sturen en hielden elkaars handen vast om elkaar niet kwijt te raken… gelukkig kon Arthian wel zien… Arthian zag pijpen gore groene smurrie in de rivier dumpen en ze hoorde een aantal deserteurs kindermoordenaars pedofiele kindermoordenaars kindhatende kinderuitroeiers met elkaar praten. Nou ja… jullie gingen verder. Arthian zag een pijp met een schubbe erin, het bleek dat er iets met schubben rondspookt lizardmen hier zijn lizardmen de boel hier runnen alle wereldleiders lizardmen zijn die kinderen opeten alle wereldleiders lizardmen zijn en ze hebben alle kinderen opgegeten. Wat een verschrikkelijke openbaring!
Jullie hoorden magisch zingen uit de andere kamer en toen een plons! Jullie verraste de tovenaar die net een ritueel had gedaan en maakte hem dood voor hij kon reageren! De assassins leken beter getraind en terwijl jullie een wisten af te maken, ging de ander weg om hulp te halen. Het was donker in de tunnels maar Allegro had al een meesterplan voorbereid, hij had de light cantrip al op één van zijn pijlen gezet en schoot nu een lichtstraal een tunnel in. Badur rende binnen het licht achter de assassin aan, Arthian kwam ook mee en Blob zag de assassin uiteindelijk. Faäi gebruikte Blob’s zicht om Faerie Fire op de assassin te zetten maar de assassin rende verder weg… een trap af…
Wat nu? Allegro en Faäi maakte zich al klaar in de centrale kamer terwijl Badur en Arthian snel moesten denken, achter de assassin aan of terug naar de groep? Voordelen en nadelen die tegen elkaar afgewogen moeten worden… Wat zouden onze dappere en/of verstandige helden kiezen?