Sessie 20: Smoke and Mirrors

We waren samen met de Lich in zijn binnenzwembad (zonder glijbaan, heel verdacht!). Opeens was er overal rot mist waardoor niemand meer iets kon zien (behalve de lieftallige Arthian met haar uitermate fantastische zicht en Allegro die extra trucjes nodig had). De Lich begon nog vervelender te doen en ging zowaar spells naar ons gooien. Hij trachtte een cloud kill neer te zetten, maar daar stak Badur een stokje voor. Allegro probeerde aan de kant te stappen, maar de Lich zei nee en raakte hem aan met zijn vieze oude mannen handen. Allegro schrok hier zo ontzettend van dat hij verlamd op de grond viel. Daarna viel de Lich in herhaling en deed hij nog een keer cloud kill, gatverdamme. Uit de mist kwamen allemaal vriendjes van de Lich die er ook al niet aardig uitzagen (o wacht, ik kon er maar eentje zien…) Arthian sloeg de Lich en toen pats-boem viel ‘ie dood neer! (wat is ze toch getalenteerd). Ongetwijfeld was dit het hele gevecht en zijn wij gewoon zo ontzettend goed dat we in een keer die hele enge Lich hebben verslagen.

De mist kroop steeds dichterbij en daar wil je echt niet in staan. Allegro (die weer bekomen was van de schrik) besloot om de geheime deur door te gaan en ik ging er snel achteraan, daar was tenminste geen mist. Daar waren nog meer deuren en toen ik er eentje doorging, verdween ik opeens! De rest volgde spoedig en we stonden in het huis van Leran. Hij vond ons ook opeens niet aardig meer (peer pressure, vermoed ik) en ging ook vervelend doen. Hij is ook erg fan van mist en had ook echt een shitload in zijn huis. Niemand kon elkaar zien, maar de o-zo intelligente Arthian had een groepschat aangemaakt. Meer gezellige mistvriendjes kwamen met ons spelen en Badur besloot 1v1 met Leran en zijn dubbelgangers aan te gaan. Allegro vond het een beetje donker en deed een (zon)lichtje aan.

Er was ook nogal veel herrie, maar gelukkig konden Arthian en ik desondanks gesuis van potten vol mist horen. Onmiddellijk spurtte ik naar zo’n pot en sloeg ‘m kaPOT (snappie??). De mist werd minder op die plek en Allegro en ik konden elkaar zien! Het noodlot sloeg toe en Arthian werd door de Lich geraakt door een potatoficatie spell. Gelukkig ben ik bijna net zo getalenteerd en was dat weer snel gefixt. Ik probeerde richting de volgende pot te komen, maar de mist kreeg me te pakken (had ik nou maar een soort inspiratie van onze bard gekregen – o wacht…) Maar Arthian kwam to the rescue en lukte het om de pot aan diggelen te slaan. Plotseling was de Lich zichtbaar; 100 ft. in de lucht zwevend. Terwijl dat gaande was, verloor Badur jammerlijk zijn nobele 1v1 gevecht en kreeg een geheel nieuwe visie op de dingen. Het werd hem te veel en hij dimension doorde snel weg.

De Lich maakte een fatale fout: hij durfde een vuurbal naar mij te gooien! Ha! Wie denkt de Lich wel niet dat hij is? Uiteraard kreeg hij de vuurbal dubbel zo heet weer terug in zijn gezicht. Helaas ging alles daarna snel de verkeerde kant op. Geinspireerd door mijn mooie vuurtje, deed Arthian een misschien nog wel mooier vuurtje. Met haar nieuwe cult-powers kotste ze een letterlijk gekmakende dragon breath over Leran heen, die het vervolgens niet meer zag zitten (misschien toch zo gek niet, die cult). Hierop werd hij doodgeslagen, maar besloot toen dat ‘ie ons dan maar als een draak-demon-monster-dinges ging pesten. Ik kreeg nog een crit of twee naar me toe en toen viel ik ook neer. Alleen Allegro stond nog! Net, althans… Heel subtiel plaatste hij een healing spirit op mij, niemand had iets door… Toen moest ook hij het laten, maar niet voordat hij een laatste heldhaftige daad deed. Met zijn laatste beetje kracht wist hij Leran helemaal lek te schieten!

Terwijl ik wachtte op mijn beurt, bedacht ik een fantastisch ontsnappingsplan. Heroïsch zou ik door het raam slaan en naar buiten helicopteren, alle ellende achter me latend. Maar nee! Ik mag helemaal nooit iets, dus buiten was er OOK van die kutmist. Ondertussen was Arthian wederopgestaan als een zombie. Gelukkig ben ik een druid en zeer tanky, dus met een stoere wildshape zou ik me door de mist heen slaan. Maar nee! Ook dat mocht niet! Niet genoeg movement over… De Lich eiste een theatraal moment en begon een jammerlijke poging om te flirten(?). Alles was niet voor niets, we kregen toch nog het zwaardje. Toen had hij een belangrijkere afspraak en verdween. Ik verloste zombie-Arthian uit haar lijden, griste snel de meest belangrijke spullen mee en vertrok richting Thay.

Daar aangekomen, gaf ik de Red Wizards een nieuwe Lich loredump, in de hoop dat we hem ooit nog gaan platwalsen. De druids hadden nog een beetje olie en Arthian stond weer! Ze herrijst als schitterende half-elf, maar veel slechter dan eerst kon het eigenlijk niet… Daarna moesten we ook nog onderhandelen met een heel vervelende devil die alle olie hoard en konden net genoeg krijgen voor nog een reincarnate. Arthian en ik konden onze nieuwe zoon Allegro in de wereld verwelkomen! (Geboortekaartje volgt nog) We moeten nog een keer naar Mulsantir om Badur’s spullen op te halen. Wie weet krijgen we genoeg magic items om hem ook nog terug te halen…