Sessie 21: Saving Private Glitterhoof

Dit is hoe wij onze vriendjes aantroffen. Wat Arthian nog niet wist is dat dit de laatste dex save is die ze ooit zal falen. Want wie kwam daar uit het bos stormen? Wij waren het, de geweldige Emrys en Badur, op onze trusty steed, Amerigo! Wij waren onderweg terug naar Thay toen wij geluiden van gevechten hoorden. Wij wisten dat echte helden nooit problemen negeren, en dat het op de terugweg mogelijk te laat zou zijn, dus schoten wij meteen te hulp! Een dubbele haste, aantal smites, prachtige pijlen, veel vuur, en klappen van Arthian's nieuw bemachtigde artefact later hadden onze helden korte metten gemaakt met de modder elementals.

Het was toen tijd om ons voor te stellen. We legden uit wat er met met mij, Badur, was gebeurd nadat ik door Leran en de lich was geklapt (no hard feelings, ik ben er aan gewend).

Badur had mij, Emrys, gevonden en een pact gemaakt om zijn ziel met mijn lichaam te combineren, en zo beide onze heroic journeys voort te zetten.

John Ilican-Erre, de nieuwe zoon vaan Faäi en Arthian, had flink wat klappen opgelopen, net als sommige van onze andere helden. Het was dus tijd om onze kookskills in te zetten. Na een succesvolle jachtsessie met Faäi (ze was jaloers dat wij meer hadden gevangen, hahaaa!) hebben we een lekkere en herstellende maaltijd bereid. Alleen John wilde er van eten :(. We hadden nog zo ons best gedaan...

Verder gebeurde er die nacht niet veel bijzonders. De volgende dag was ook rustig, totdat we 's avonds weer rond het kampvuur zaten. Arthian schrok van een koude hand op haar schouder. Wie stond daar? De enige echte Leran! Hij was nu vriendelijk naar ons, en viel ons niet meer aan. Hij legde uit dat hij eerder niet zichzelf was of zo... Beetje sus. Anyway, hij vertelde ons over een death curse. Dat was de oorzaak van de groene schedel die we al meerdere keren hadden gezien in de lucht. Het is een krachtig necromantisch ritueel die alle doden in een gebied tot onleven brengt onder controle van een machtige necromancer. Zijn vermoede is dat het uitgevoerd wordt door de lich Zacharias, over wie we eerder hadden gelezen in de bibliotheek van de Red Wizards. Hij is misschien ook verbonden met Mr. Böhns en zijn visite kaartjes. Na een kort gesprek en een verzoek om een aantal van zijn boeken uit Mulsantir mee te nemen, verdween Leran weer.

De volgende dag kwamen we aan in Mulsantir. De death knight was er nog, en liet ons binnen. Zijn soldaten waren helaas niet zo vriendelijk. We werden aangevallen door zombies met scheppen (deze waren iets capabeler dan Ismark), mist spoken, en het overgebleven undode lichaam van Badur. Badur had echter geen setup turn dus hij was meteen dood. Tot zo ver het winnende team. De andere ondoden vielen ook kort daarna. We konden al onze items terugpakken en Leran's boeken meenemen. Onze helden waren nu weer terug op 3 artefacten! Ook vondt John zijn outfit terug. Nadat hij deze aanhad stelde hij zich voor als Allegro. Ik snap 't nog niet helemaal. Iets met kleren maken de man of zo.

Toen begon Allegro spijt te krijgen. Hij miste zijn goede vriend Glitterhoof III. Hoewel Glitterhoof IV, a.k.a. Faäi Erre, hem goed had gediend, vond hij het belangrijk om zijn oude, trouwe ros op te zoeken. Hij bedacht een excuus: Kom, we gaan de rode draak opzoeken en afmaken voordat hij ons op een onvoorbereid moment vindt en ons te grazen neemt. Misschien kunnen we zelfs de rest van zijn schat stelen meenemen (want wij hebben het meer nodig)!

Onderweg overnachten we in de tempel van Allegro. Arthian hoorde buiten elementals vechten. We besloten dit systematisch te negeren. We kwamen ook een ademende en bewegende boom tegen. Arthian besloot dat de boom te jong was en gooide een dolk ernaar. Echt volledig onnodig! Zo ga je toch niet om met de natuur? De boom bleek een pratende en bange aap te zijn. Hij was behekst of zo, en nu op de vlucht voor de heks. Hij accepteerde onze hulp niet. Begrijpelijk, als je net door Mevrouw Lawful Lawful "Good Good" bent aangevallen. Arme aap. Toen hij weg liep bedachten Arthian en Faäi dat het een goed idee zou zijn om hem te vangen. Heel flauw hoor. Na hem nog flink te ondervragen, hebben ze hem uiteindelijk laten gaan. We gingen door naar de grot van de draak.

Na een flink stuk reizen kwamen onze helden aan bij de plek waar ze hun paarden hadden achtergelaten. Als door een goddelijk inzicht realiseerden we ons allemaal tegelijkertijd dat de draken jagen. Een lekker paardje dat niet kan vluchten is natuurlijk een uitstekende prooi voor een jonge draak. Met een bedroefd hart werd er besloten wraak te nemen op de draken. Ondanks dat ik het een vreselijk plan vond, werd het besluit genomen om de grote rode draak naar buiten te lokken door zijn kinderen te vermoorden. Onze "helden" maakten een aas. Daar kwam al het eerste doelwit aan! Ik weigerde te helpen, maar ik kreeg niet eens de kans, want de jonge draak was meteen dood. Vreselijk wreed. Daar kwam nog een draak! Deze werd slechts zwaar verwond. Hij/zij mocht alleen ontsnappen zodat die de grote boze rode papa draak kon halen.

En daar kwam hij! De enorme grote rode boze rode papa draak met geel frenzy fire in zijn ogen had twee helpers meegenomen. Overal kwam vuur adem. Pijlen, balefire bolts, eldritch blasts, klappen met artefacts en magische wapens: alles vloog door de lucht in dit epische gevecht. Arthian transformeerde in een groot boos wezen en ging de enorme grote boze rode papa draak met geel frenzy fire in zijn ogen en een angstaanjagende vuur adem slaan. Geïnspireerd door haar "zoon" besloot ze echter toe te treden tot het "WiNNenDe TEaM". Ze sloeg ons in het gezicht, en wij gingen neer. Allegro was ook al een aantal keer neer gegaan en weer opgestaan. Het zag er allemaal niet erg hoopvol uit. Gelukkig bedacht Arthian zich toch, en kwam ze terug bij het echte winnende team. De kleinere draken waren nu dood, en het was 4 tegen 1. De enorme grote boze rode papa draak met geel frenzy fire in zijn ogen, een angstaanjagende vuur adem en een eigen sekte ging toen erg snel van "Jezus wat veel health" naar "Toch wel zwaar gewond". Hij besloot na één laatste vuur adem dat het tijd was om ervandoor te gaan. Hij was echter nog steeds binnen het bereik van onze held Allegro's boog. Twee pijlen later, en hij storte neer op de grond. Hij ging op in gele vlammen, een spektakel waardig aan de held Allegro Fortississimo.

We hebben nog wat waardevolle draken onderdelen afgehakt. Daarna was het tijd om te slapen zodat we de volgende dag met frisse energie schatten konden pakken. Toen we in de grot aankwamen bleek alles in gele vlammen te staan. Overal lagen skeletten van draken. De schat bevatte niet veel interessants. Er zaten religieuze teksten tussen die ik en Emrys niet erg overtuigend vonden. Arthian wilde het vreselijk lelijke schilderij van een knaap met twee zwaarden hebben. Er zaten prachtige gouden munten tussen. Deze bleken echter helemaal niet zo mooi te zijn nadat Allegro de illusie magie ervanaf had gehaald. Met de nieuwe schatten bemachtigd, besloot Faäi windwalk te casten om terug te gaan naar Thay.

De terugweg ging soepel. We zijn de boom/aap/vervloekte mensachtige(?) nog tegengekomen en hebben hem ook bewindwalked. Weet niet of hij er erg blij mee was. In ieder geval kon hij ook lekker snel reizen nu.

Terug in Thay hebben we nog ff gechilld met Mor. Hij wil de ziel van de elemental prince graag hebben als we er klaar mee zijn, om daarmee een mooi magic item voor ons te maken. Dan komt het tenminste niet in de handen van die vieze Red Wizards! Ze wilden hem niet eens Zulkir van enchanting maken! Dat klinkt als een goed plan. Eerst moeten we nog één artefact bemachtigen voordat we die prinsen kunnen aanvallen: de legendarische Sunspear*.

* De Sunspear, ondanks de naam, is kennelijk geen speer.