Sessie 22: Spamcalls

We waren weer in Thay gekomen. We namen de kans om als onze benodigde boodschappen te doen, waaronder iets heel belangrijks:
Arthian, na weggestuurd te worden door een 3D-kunst-only exhibit, ging op een kleedje zitten in het midden van de hoofdstraat van Thay met haar olieschilderij van de twee-zwaard-man die een soort godbeeld is in de Frenzied Flame cult. Iedereen die langs haar pop-up kunstgalerij kwam kreeg een preek over Frenzied Flame en dat ze met dit kunstwerk een fundraiser aan het doen was voor Goblin-scholen. Mensen waren degelijk geinclineerd om haar wat geld te geven, totdat ze dat laatste punt te horen kregen, waarna ze terugdeinsten met hun handjes vol kleingeld. Op een gegven moment kwam er een oudere rijke dame, die op zich wel geinteresseerd was om het kunstwerk dat Arthian aan het tentoonstellen was over te kopen. Maar helaas, haar zeer magere aanbod van 90 goudstukken was te weining voor onze half-elf kunstsnob.

Na deze middag geweid aan kunst kwamen wij nogmaals brutaal de vergaderzaal binnen van de hoge piefen van Thay (Wat eerlijk gezegd mijn favoriete ding is om te doen in Thay). We vroegen een red wizard die daar toch niks aan het doen was over hoe het ging met de andere Dragon Brands. We kregen onder andere te horen dat de andere dragon brands kennelijk lang niet zo snel zijn als ons in artefacten vergaren, omdat in de tijd dat het ons kostte om vijf van de negen artefacten op ons lijstje te halen, nog geen enkel ander artefact geclaimd is door de rest. Erger nog, er zijn zelfs wat dragon-brand groepen rogue gegaan, mogelijk in possessie van een artefact. Een zo'n groep is als volgt: Een Leonin artificer, een Triton bloodhunter, een artificer en een cleric. Naar mijn ervaring is alleen maar de cleric iets om bang over te zijn.

Verder kregen we te horen over de toekomstplannen van onze excursie(s) naar de elemental planes. Kennelijk heb je daar zogeheten 'lodestones' voor nodig om daarheen te gaan. Deze zelfde lodestones zouden ons dan ook binden voor een (eenmalige) terugtrip naar de material plane, zo lang je maar op dezelfde locatie bevindt als waar je naar 'binnen' bent gekomen. Maar wees voorzichtig: kennelijk heeft dit de neiging om rond te drijven: wellicht is dit een soort relatieve cosmologische locatie in plaats van een absolute. Bah. Planar travel, komt altijd wat bij kijken.

Ik poelde nog al mijn breinkracht over wat ik wist over de elemental plane of earth. Er is... veel steen. Wat gaan we daar tegen doen? Of we vier of meer dwergen meekrijgen ligt volledig aan hoeveelheid earth-plane lodestones we weten op te hoesten voor de red wizards, omdat die dwergen dan allemaal ook mee moeten komen. Maar we kregen te horen dat we daar niet over moesten zorgen en dat wij ons maar moeten focussen op de prinsen verslaan. Het zij zo, het is uiteraard teamwork.

Na deze discussie gingen we langs de ABCD om het resultaat van Zolkner's ploeteren en klooien met de drakenrestanten die daar gedumpt waren door Faai op te halen. Hij heeft er drankjes van kunnen maken om een draken-breath-aanval te kunnen maken met een action. Niet eens een dankjewel verder en Zolkner is meteen aan het werk gezet met een fire resistance potion. Wat een drukke man!

Ondertussen ging Emrys ging naar een goudsmid om de vreemde munten te onderzoeken die we genomen hadden van de vurige papa draak. Dit bleek gele geinfuseerde obsidiaan te zijn, die de goudsmid maar eenmaal eerder had gezien in de elemental plane of fire, maar die waren dan eerder vuurrood in plaats van geel. Een vervolgbezoek naar een tovenaar onthulde dat ze geillusioneerd waren om op zeer mooie gele munten te lijken. De tovenaar had op zich wel behoefte aan geelvuur-geinfuseerde obisidanen munten, dus heeft hij ze van Badur overgekocht voor 2 goudstukken per obisidaanmunt. Eerlijkheid loont!

Met onze laatste voorbereidingen gedaaan, werd het eindelijk tijd om op reis te gaan. We besloten tegen het nog een paard een soortgelijk lot te laten ondergaan als Glitterhoof I, II en III. One day, Glitterhoof. One day. Onderweg zagen we in de lucht nog wel een prachtige regenboog. We vernomen dat het bezoekers waren van de celestial planes, en zij zegenden ons met twaalf rondes Bless! Misschien is dat een goed teken voor wat ons komen gaat.Ook tijdens het reizen heeft de Lich Formerly Known as the Lich of Mulsantir Faai gespamcalled met een grote hoeveelheid Sending spells, en zelfs haar (en daarmee ons groepje) bespioneerd met een scrying spreuk. Wat een creep! Hij heeft ten minste ons nog zijn locatie onthuld, namelijk in "Drezen Thurmish", of iets dergelijks. Misschien zullen we hem nog een keer bezoeken op de terugweg. We zijn verder gewandeld naar het noorden van de Sea of Fallen Stars. Rond de Thespur Mountains was er kennelijk een 'Fire River', waar vuur- en waterelementals keihard aan het knokken waren. We deden maar ons best om langs ze te kruipen, want een overmaat aan confrontaties voor de big artifact boss zou ons niet goed doen. Tevergeefs, in de avond tijdens onze nachtrust kwam er een bende water elementals ons aanvallen! Irritant zeg, ik was nog bezig met mijn nachtelijke tien minuten preek!

Dit gevecht was wel een prachtig voorbeeld van hoe veel sterker we ondertussen wel niet geworden zijn, mede dank aan verbeterde taktieken maar voornamelijk de kracht van hele sterke artifacts. Onze kunsten gaven elkaar haste, advantage, bardic inspiration en mezelf een prachtig trio van Allegros om voor mij aanvallen, inclusief een crit op te nemen. Ik dank u voor uw service, mede-Allegros.

Vanaf onze kamp / vechtplek moesten we verder naar het zuiden, om dichter bij de kust van de Sea of Fallen Stars te komen. We wilden niet langs de hotspot bij de Fire River, dus waren we maar naar Dragon Falls gegaan, waar Arthian op aankomst een brug uit pure psychishe kracht gemanifesteerd heeft. De avond daarna wisten we ten minste stiekempjes langs wat bewegende puddeltjes water te sluipen, en konden we weer babbelen met Leran. Diezelfde nacht hing er ook een blauwe schedel met vuur in de ogen, mond, tentakels, een heel spektakel, in de lucht. Dit was waarschijnlijk de death curse van de Lich Formerly Known as the Lich of Mulsantir. Die schobbejak wilt waarschijnlijk ofwel onze lijken, of de lijken van de artifact-boss. Vieze opportunist, maar ik geef hem geen ongelijk.

Leran ging dieper in op zijn duistere en traumatische verleden. In een demonen-plek met bijbehorende vreselijke demonennaam was hij groomed en opgeofferd om een zwaard te worden. Hij wilt niks meer, behalve dat hij graag sterker wilt worden. Vreemd ding.

Eindelijk! De volgende dag scratcht Faai de naam "Earthfast" van haar scratch-n-sniff wereldkaart. We lijken dichter bij ons eindoel te komen. Steeds dichterbij de legendarische sunspear... Rustig aan, lieve Starsniper. Je wordt niet vervangen, enkel, jouw krachten worden straks gebruikt om de Sunspear's zwakheden te compenseren. If any.

We waren dan wel dichtbij, maar we wisten nog niet precies waar we mosten zijn. We bevonden ons wel in een dik bos. Faai stelde voor het bos te verbranden, waarna de zonnentempel zichzelf zou onthullen. Maar Emrys, rebels kind dat het is, was daar flink tegen. Hij gooide deze sessie ook hoger op zijn d4 guidance, en hij loopt steeds te flexen met zijn short rest spells! Nou zeg, steeds zijn (ex)-moeder bovengaan, misschien heeft hij het niet door maar Faai neemt het altijd als persoonlijke aanval.

In plaats van een bosbrand koos Emrys ervoor om te babbelen met een groepje zeer ambitieuze mieren. De mieren waren verassend intelligent, en leken misschien wel te smikkelen van bloed op- of in de grond: hun thoraxen leken vol met een bloedrode vloeistof, en ze claimen zelf een dieet te hebben dat hoog is in ijzer. Desalniettemin vroegen ze gretig om rations om omgekocht te worden voor de informatie die ze hebben, die Arthian in haar nu-half-undead vorm graag voor ze op de grond stapelde. Ze juichten om de grote hoeveelheid pindakaas die we ze geleverd hebben, en dat ze nu hun plannen kunnen doorzetten voor wereldoverheersing. Wordt dat onze volgende BBEG? Neeuh, zal toch niet?

De mieren deden alsof ze ons belazerd hadden, en dat we totally niet naar het noorden moesten om het daar te zoeken. Emrys maakte een madeliefjesketting van communcaties met mierenkolonies om toch ten noorden uiteindelijk bij een stenen gebouw die in de zijkant van een berg was gekerfd uit te komen: een zonnentempel! Hier is het! Hier is de boog van mijn lotsbestemming!... Nee, sorry Starsniper, zo bedoelde ik dat niet. Oh, doe nou niet zo, je zal vast nog hardstikke nuttig en sterk zijn! Met jou weet ik 600ft ver te raken! Misschien is de sunspear wel een shortbow! Misschien is het daadwerkelijk een speer en heeft het niet eens reach! Ik heb jou nog hardstikke hard nodig, hoor.

Voor de zonnentempel hoorden we een naar geluid. EEEEEEEEEEEEEEEEEEEE! Onder ons was de grond aan het gloeien! Uit voorzorg stapten we uit te cirkel, en misschien was het voor het beste: al het gras dat in die cirkel bevond is compleet weggevaagd. Is dat in de tempel geteleporteerd, of is het volledig verwoest? We hadden niet eens de tijd om dat verder uit te zoeken voordat de grond weer onder ons begon te gloeien...