Sessie 30: Frikandel Speciaal, Lady Justice & The Return of the Avatar

Er was eens een groep genaamd de Vurige Vijf (inclusief Blob natuurlijk, de dapperste van iedereen. Maar even serieus, is het misschien niet tijd voor iemand om de dierenbescherming te bellen? Arthian, jij bent toch zo Lawful Lawful Good Good? Of ga je de zonnen die op Blob vielen ook goedpraten?). Deze groep helden werd ingezet door een ondankbare overheid om een gevaarlijk gevecht zonder voorbereiding te bevechten. Nou goed, ik kan dit hele verhaal nog een keer vertellen maar lees maar gewoon de afgelopen paar samenvattingen terug.

Na dit vreselijke gevecht (wat eigenlijk best prima ging) teleporteerden onze helden terug naar Thay om de ziel van de prins te geven aan de eerdergenoemde ondankbare overheid. Om precies te zijn teleporteerden de helden naar een kamer in Thay die duidelijk een lange tijd niet gebruikt was. In de kamer bevonden zich meerdere beschadigde piramides, die bij nadere inspectie lodestones bleken te zijn. Arthian schrok van dit tafereel, waarschijnlijk een heftige PTSD-reactie als gevolg van de vorige keer dat de helden ergens mee moesten interacteren en er opeens gifgas uit een rooster in de grond kwam. In de fight-or-flight reactie die volgde voor Arthian koos ze er natuurlijk voor om beide te doen: ze zocht een uitgang om te vluchten en sloeg vervolgens deze deur uit de muur met een pikhouweel (dat was trouwens echt de aankoop van de eeuw zeg). Nu onze helden de kamer uit konden om te ontsnappen aan deze niet-puzzel kwamen ze in een soort bibliotheek met vliegende boeken en een rode gloed terecht. Heel raar. Na een snelle scan leek er niet echt een evil demonisch boek tussen te vliegen, dus dit was duidelijk niet de tijd van onze vriendjes waard. Snel gingen zij verder opzoek naar een uitgang, er zijn immers echte evil boeken om te vinden (en een wereld om te redden in het proces)! Toen zij buiten kwamen werden de helden geconfronteerd met een conciërge die een geldige vorm van identificatie verzocht van onze vriendjes. Bizar, je zou denken dat een groep als deze niet snel vergeten wordt. Hoeveel heldhaftige groepen met een vuurlady, wandelende steen, mode-icoon en fuck-bane priester kent deze conciërge?! Ik, als objectieve schrijver van deze samenvatting, denk dat er een groep is die onze helden nadoet en dus dat de conciërge daarom niet wist dat deze helden echt de helden waren, en niet slechts een groepje imposters. Het is dus maar goed dat hij vroeg om een vorm van identificatie, je kan niet voorzichtig genoeg zijn tegenwoordig. Onze helden waren het echter niet eens met dit bureaucratische geneuzel, en kozen dus voor de beste oplossing: wegrennen van je problemen. Het is fijn dat Godot duidelijk nog altijd zijn markering heeft achtergelaten in de groep!

Onze helden kwamen er rennend achter dat zij zich inderdaad in Thay bevonden, dus dat scheelde weer enorm veel gezeik met terugreizen enzo (er is altijd zo veel te doen op de terugweg namelijk, dus als je die kan overslaan scheelt dat enorm). Aangezien zij zich in Thay bevonden konden zij makkelijk naar de ondankbare overheid om de vruchten van hun werk te laten zien. Maar waar zou deze overheid zich vandaag bevinden? Dit was een retorische vraag: het is de vergaderzaal natuurlijk. In de vergaderzaal kwamen onze vriendjes erachter dat de wonderen duidelijk nog niet de wereld uit zijn: er was geen vergadering gaande! Was het dan toch echt zo? Nee. Onmogelijk. Dat kan toch niet. Toch? Was… de overheid van Thay… iets nuttigs aan het doen???!!!! Onze helden kozen ervoor dit niet te geloven, waarschijnlijk hebben ze gewoon hun tiende pleurpauze of was het al na 17:00 (of juist voor 9:00?), en we weten allemaal: ambtenaren werken geen seconde langer dan nodig en de overheid van Thay werkt al helemaal niet. Toch tijd voor die staatsgreep waar Arthian het eerder over had, dat kan alleen maar goed gaan. Gesproken over Arthian, zij werd op missie gestuurd om een goede dosis aan Heineken (en een Heineken x pleur mixdrankje) te halen, wat zij natuurlijk sprintend deed. Eemaal teruggekomen met koud bier gingen onze vriendjes zitten aan de vergadertafel, met Faäi aan het hoofd, om te wachten tot Aland en de rest binnenkwamen.

Na enkele momenten was het dan eindelijk zo ver: de overheid van Thay was klaar met buiten niks doen en besloot binnen niks te doen. De vergadering kon dus door Faäi geopend worden. Het voornaamste vergaderpunt: klagen. De helden hadden immers geen tent, schep, woordenboek, etc, meegekregen op hun reis terwijl ze van andere toeristen hadden gehoord dat hun reisbureau ze wel deze dingen hadden meegegeven. Schandalig. Natuurlijk denk ik, als objectieve samenvattingschrijver, dat onze helden ook zelf wat eigen verantwoordelijkheid hadden hierin. Zij vonden immers zelf ook een top idee om met niks behalve tassen vol met pindakaas en water op pad te gaan. Gelukkig zat ik dan ook niet in de vergaderzaal, want dan had ik waarschijnlijk een steen naar mijn hoofd gekregen voor het uiten van deze mening.

Nou, nadat onze helden hadden geklaagd en hadden opgeschept over hun prestatie kwam de aap uit de mouw: onze vriendjes waren al ±2.5 jaar weg, niet slechts een paar weken. In de typische stijl van de overheid van Thay was de spreuk namelijk niet helemaal goed gegaan (wanneer gaat er hier wel wat goed? Hoe blijft deze overheid maar herkozen worden? Ookal… wij zitten al op Kabinet Rutte IV… Dit is duidelijk een gevalletje van ‘art imitates life’). Nou goed, nadat alle onbelangrijke zaken besproken waren, zoals dat Aland nog geld krijgt van iedereen die dacht dat de Vurige Vijf niet terug zou keren, was het tijd voor hetgeen waar iedereen op had gewacht: Allegro presenteerde het fleesje. Iedereen was enorm onder de indruk en totaal niet lichtelijk bezorgd.

Zoals altijd, nadat onze helden iets cools hebben gedaan wordt er roet in de broodjes met pindakaas gegooid. Ditmaal kwam dat roet in de vorm van het nieuws over een shirtless gast op een meteoriet die dragonbrands spaart alsof het voetbalplaatjes zijn, of in de volksmond: Inai. Inai was in de afgelopen 2.5 jaar namelijk een nieuwe verzameling van lodestones begonnen (nog iemand met een stenenverzameling… Misschien is hij toch iets voor jou Faäi?). Het was dus duidelijk echt tijd om Inai een draai om zijn oren te geven en zijn stenenverzameling af te pakken. Wonderbaarlijk genoeg staan onze vriendjes daar niet alleen voor maar komt Aland ze helpen. Wat er wel niet allemaal kan veranderen in 2.5 jaar: Aland praat niet meer enkel over dingen doen, maar hij doet ze nu ook echt. Bizar. Zoals in elke bureaucratische samenleving zijn vergaderingen niet zo snel voorbij, want des te meer tijd je spendeert met praten over wat je gaat doen, des te minder tijd je overhoudt om die dingen daadwerkelijk te doen.

Deze vergadering was dus eigenlijk pas net begonnen. Het was namelijk tijd voor de verschillende politieke / religieuze cults (ojee, snel, houdt Arthian tegen!) om hun zegje te doen waarom zij de nieuwe avatar-in-spe mogen worden. Nou dit was natuurlijk een hele discussie want de persoon die deze grote eer kreeg zou controle over de earth elementals hebben. Iedereen had wel een argument waarom zij de beste keuze waren: de druïden willen balans terugbrengen (maar onze vriendjes vertrouwden hen niet meer na het olie-fiasco), de orde van Bahamut wilden nobel omgaan met de ziel (saai), de Red Wizards wilden ook iets zeggen maar ze kregen meteen een steen naar hun hoofd toen ze durfden hun mond open te trekken, de Worldshapers hadden ook nobele plannen, en de Feministische Tiamat & Dracoliches cult vond zichzelf ook geschikt. Al met al besloten onze helden hier zelf goed over na te denken en een pragmatisch besluit te maken na een afweging van alle voor- en nadelen voor elke optie. Hahaha nee grapje, ze lieten de Elk van Emrys / Badur aan iedereen snuffelen en besloten aan de hand van de reactie van de elk wie de beste optie was. Gelukkig voor Aland had hij vandaag een krop sla in zijn zak gedaan (on a serious note: gaat het wel goed met Aland? Is het tijd voor een interventie?) en dus vond de elk hem het leukst. Keuze snel gemaakt dus: Aland wordt de nieuwe avatar.

Hij kon eigenlijk niet wachten tot het moment daar was en dus bracht hij de helden mee naar zijn slaapkamer, waar the magic happens (hallo Aland, neem de helden op z’n minst eerst mee uit eten) voor het ritueel met de ziel. Eenmaal op het dak van Aland zijn toren aangekomen was het dan tijd voor het zielenritueel. Arthian vond dit natuurlijk stervenssaai en besloot terwijl ze toch moest wachten tot Aland klaar was met zijn ritueel om het visitekaartje van de Gele Ogen Club erbij te pakken. Dit was niet Arthian haar beste keuze (maar ook lang niet haar slechtste, ik denk dat het eigenlijk een vrij gemiddelde keuze was voor Arthian) want haar ogen werden eruit gebrand. Ach ja, iemand die zo Lawful Lawful Good Good is als Arthian was hoe dan ook op enig moment wel geëindigd als Lady Justice, might as well get it over with already.

Helaas miste Arthian wel de rest van het prachtige ritueel, wat eindigde met gigantische stenen pilaren die uit de grond van Thay kwamen. In positief nieuws hoefde Arthian niet alle negatieve consequenties (zoals de kapotte huizen en gewonde mensen) te zien, ookal is Arthian altijd goed geweest in een oogje dichtknijpen voor negatieve consequenties dus dit was gelukkig niks nieuws voor haar. Dit alles klinkt natuurlijk tragisch, de stad in puin en mensen zonder huis, maar zoals Allegro opmerkte was dit eigenlijk allemaal heel positief. Met behulp van het fleesje wat de helden (zorgwekkend genoeg) hebben meegenomen kunnen deze stenen pilaren namelijk veranderd worden in gigantische frikandellen! Daarnaast was deze natuurramp een excellent excuus om de Red Wizards in een slecht daglicht te plaatsen door hen de schuld te geven, hopelijk zakken ze in de peilingen voor de volgende verkiezingen. Dat zal ze leren.

Nou goed, wat is natuurlijk het eerste wat je doet nadat je ogen eruit gebrand zijn? Je vraagt aan je magische verloofde of ze Regenerate kan gebruiken om je ogen weer terug te brengen! Arthian deed dus precies dit, maar helaas was zelfs de spell van Faäi niet krachtig genoeg om de consequenties van Arthians acties weg te vagen. Ach ja, dan maar Lady Justice worden. Arthian is dus ook maar meteen een bebloede bandana (en ooglapjes) wezen kopen om de cosplay af te maken. Na zo’n lange dag van Thay verwoesten en je ogen eruit branden besloten onze helden dat het tijd was voor nog een biertje, en dus gingen ze naar de ABCD (die gelukkig nog heel was) en leefden zij nog lang en gelukkig... Of toch niet?