Sessie 40: Violence begets violence, waterbreathing begets watersmelling
Ongelofelijk hoe ons rustige poedelbadderen zó brutaal werd verstoord door deze Water Elementals! Nou, dan maar tijd om ze een lesje te leren. Een voor een converteerde we Water Elementals naar inactief water (doet dat de zeespiegel stijgen of juist dalen? Heeft de plane of water een zeespiegel, of is het oneindig?... Hum), maar dat ging niet zonder onze eigen schrammen er aan over te laten: We kregen bliksemschicht na bliksemchicht recht door ons heen, wat heel veel pijn deed. De grote "gespierde" elementals die probeerde ons op te slokken, maar zelfs als ze dat niet lukte werden WIJ juist aan de kant geduwd! Ja hallo, WIJ zwemmen hier toch!
Maargoed, een gewone Water Elemental encounter kan niet heel kwaad. We hebben erger gevochte- Wat was dat? Hoorde jij dat ook? Is dat het aanspoelen van een messed-up grote Water Elemental? Jazeker, The one and only Güblich heeft weer nieuwe zieltjes en prulleria om toe te voegen aan zijn exclusieve onderwater-museum! Na onze verwondingen, en Güblich's grote nummertjes gingen Emrys, Badur en Yaadi helaas snel neer. Deze accepeerde Güblich als een 'offer' om Faai en Allergo ongedeerd weg te sturen richting de City of Glass, maar niet zonder dat we nog net wat spulletjes van de twee slachtoffers mee konden nemen: hun artifacts. Helaas was hun armor en inhoud van hun tassen meegesleurd met de grote boze zelfbewuste vloedgolf. Kort ging door onze hoofden heen: was dit al meteen de Elemental Prince? Maar nog erger, wat als de Elemental Prince nóg sterker is dan Güblich?? We moeten wraak nemen en onze spulletjes terugkrijgen, maar dat kunnen we niet zo doen. Misschien niet eens op volle kracht: wellicht moeten we een groep maken in de City of Glass om Güblich neer te halen.
Weer gereduceerd tot het dynamische duo gingen Faai en Allergo met z'n tweeën naar de City of Glass. Allegro, hier opgegroeid in zijn kindertijd zijnde, wist nog dat het legale proces om binnen deze grote omgekeerde vissenkom te komen een enorm langzaam proces is. Ze besloten een andere invalshoek te nemen: naar binnen te kruipen via het rioleringssysteem. Uiteraard, als het naar binnen komt, moet het ooit weer naar buiten. En van hier zagen we geen manier dat dat bovengronds gebeurde. Zo gezegd, zo gedaan: Allegro en Faai zwommen naar beneden en kwamen op een gegeven moment een enorm stinkend plasje water tegen. Tja, met waterbreathing komt ook watersmelling! Even uithouden, we komen zo binnen. Helaas was er nog één obstakel: als centaur zou Allergro niet de riolen in kunnen zwemmen. Met leed in zijn hart onkoppelde hij zichzelf van Glitterhoof, en verloste hij Glitterhoof voor nu van bestaan, zodat Glitterhoof niet een afgrijselijke verdrink-dood hoefde te ondergaan.
Dat was niet alles: we moesten in ons volle geweten dwars door rioolwater zwemmen om in het rioleringssysteem terecht te komen. Gelukkig hielden we het nog uit, anders had Faai weer in een varken moeten veranderen, en die staan niet bepaald bekend om hun zwemkunsten. Ons plan lukte, en we zagen op een gegeven moment lucht! Als een rog spiekte Faai boven het water, maar de riolen waren leeg. Geen hangplek voor jongeren of daklozen, blijkt het. Na de stank nog een tijdje te doorstaan kwamen we eindelijk in een mooi parkje met bomen: binnen de City of Glass.
Allegro herinnerde de waarschuwingen die ons gegeven zijn: onthul je identiteit en ware intenties. Met tegenzin begon hij prachtig kledingstuk voor kledingstuk uit te trekken tot hij gereduceerd was tot alleen zijn bepantsering. Daarmee verloor hij zijn identiteit als Allegro Fortississimo, en ging hij voor nu de waterwereld in als John Illican-Erre. Wat zou deze missie aanzienlijk gemakkelijker zijg geweest als hij zijn oorspronkelijke lichaam nog had, maar uiteraard is een mensenlichaam beter dan geen lichaam. Toch ging John het erop wagen: Tijd om te kijken of we konden verblijven bij zijn ouders.
De zware spullen meesleurend van de doden, en nu dat John geen centaur meer is, kwamen we maar sloom door de straten. Kennelijk liepen we door een paupere buurt, want onze tassen waren natuurlijk heel aantrekkelijk voor de lokale gangs die hier rondliepen. We kregen helaas te maken met de zogeheten Tusks: Dikke, sterke walrusmannen die denken dat ze recht hebben op een taks van iedere handelaar die ze tegenkomen. Met zijn spierkracht wist John dit nog te voorkomen, maar helaas door twee enen te gooien wist John ze niet af te schrikken. "Tusks get their cut" dreigden de walrussen nog voordat ze wegslenterden. Ik krijg het gevoel dat dit niet de laatste keer zal zijn dat wij ze nog tegenkomen, en lesje geleerd: niet zomaar aan iedereen vertellen dat we magische wapens willen verkopen.
Eenmaal aangekomen bij het huis van de Dews, kreeg arme John te horen dat zijn verdwijning alleen maar vreugde tussen het koppeltje Mary Mountain-Dew en Geronimo Dew heeft opgeleverd, en dat ze nu vrij van hun lastige kind ze permanent vakantie aan het vieren zijn en dus het huis allang verkocht hebben. Heel cryptisch werd John nog gezegd dat als hij zijn voorhene ouders nog zou tegenkomen, dat hij ze moest zeggen dat de "papegaai het nog goed doet". Vreemd. Op naar een hotelletje dan maar.
In een niet-al-te-duur noch al-te-beroerd hotelletje kreeg het dynamische duo weer de privacy om tot Vurige Vier herboren te worden. Yaadi, in een ongelofelijk toepasselijk doch rappe en beetje on-the-nose character arc, is herboren als een Tiefling. Als dat al bijna onvoorstelbaar was, zul je niet geloven dat Badur wéér een olifantpersoon geworden is! Alsof het recht uit een boek komt. In ieder geval zijn de Vurige Vier terug en herenigd met hun wapens: maar ze komen niet ver zonder verdere bepantsering. Met het dag(?)licht nog boven de horizon werd het maar tijd om de markt in het mooie gedeelte van de stad te bezoeken, om volledig afgetroggeld te worden door de absurd hoge prijzen die daar te vinden vallen.
Als laatste voorzorgmaatregel wilde Allegro codenaampjes gebruiken voor de Vurige Vier. Wie weet was hun moord op een andere prins al een interplenair nieuwsstuk geworden? Voor nu heten de vurige vier als volgt:
- Allegro Fortississimo is nu John Illican-Erre,
- Faai Erre heet nu Cindy,
- Badur (niet meer Emrys, wat het nog vervelender maakt) neemt de codenaam Duno (omdat hij het zelf ook al niet wist)
- en onze Resident Edgelord Yaadi, omgedoopt tot halfduivel, heet Pieter. Je weet wel. Een Nederlandse adaptatie van een van de grootste volgers van Jezus: Petrus. Voor een halfduivel. Je zou het maar bedenken.