Sessie 41: Pretty fly (for a druid spy)

Dus we zijn weer in een elemental plane gedropt met maar weining indicatie hoe we het beste verder gaan. In feite, het enige wat we hebben zijn twee namen en dat ze behoren tot ofwel de Red Wizards- of de Cult of the Dragon-factie. Van de twee gingen we maar eerst voor de meest voordehandliggende. Red Wizards houden van boeken en studeren, toch? Nou, tijd om naar de universiteit te gaan waar John Illican-Erre ooit in een vorig leven van afgeschopt was.

De universiteit bestond uit meerdere gebouwen: een opulente rechtwetenschappenafdeling, een edgy magische afdeling en 'de rest' die tussen twee overige gebouwen is gepropt. Met onze achtergrondkennis in ons hoofd gingen we maar direct voor de edgy magische afdeling. Eenmaal binnen kwamen we tamelijk snel erachter dat niet alleen het exterieur décor, maar ook het interieur décor ÉN de studenten enorm edgy zijn! De hallen stonden leeg met groepjes preppy emo tieflings aan de zijkanten van de hallen geleund. Na wat treuzelen in het midden van de hal besloot Pieter met vol zelfvertrouwen zijn nieuwe halfduivelvorm uit te proberen.

Het bleek snel dat wij hier niet echt thuishoorden. Zelfs afgezien van onze... bijzondere uitstraling waren we cultureel ook heel erg out-of-the-loop met wat hip-and-happening is tegenwoordig hier in de City of Glass. Arme Pieter werd vrijwel meteen naar zijn achternaam gevraagd en na wat stuimelen kon hij alleen maar 'de Wit' bedenken. Dit bleek een onbekende naam tussen de pretentieuze tieflings te zijn, waardoor ze meteen aannamen dat Pieter van een pauperfamilie kwam. "Ieeuw!" schreeuwde een meisje, "Een pauper!" waarna een haantje-de-voorste jongen tussen het meisje en Pieter ging staan in een manier die beelen opwekte van een bepaalde pandjesprins. Afgeschrokken deinsde Pieter letterlijk met zijn staart tussen zijn benen weer weg richting de rest van de outcasts.

Nog een volgende plan van aanpak bedenkend werden wij weer onbeschoft onderbroken door een campus-bewaker. Hij vroeg ons om onze studentenpasjes, die we niet konden produceren. Cindy kwam met het idee om te zeggen dat we nieuwe studenten zijn, die nog niet hun pasjes hebben ontvangen. Met deze 'nieuwe informatie' besloot de bewaker ons te escorteren naar de administratie, waar een strenge bureaucraat ons een voor een over haar leesbrilletje aankeek. Ze vroeg een voor een om onze namen, waarna ze ín een groot boek van huidige studenten die probeerde op te zoeken. Geen enkele nepnaam die wij noemden bleek in de lijst te staan behalve 'John Goldenmace', waardoor onze geloofwaardigheid dieper zonk dan de riolen waardoor we naar binnen zijn gekomen. De Goldenmace familie kregen de kosten van een nieuw studentenpasje, maar dat was niet alles. De rest werd een boete opgelegd van een 'freeloader' zijn (ondanks dat we niet eens een les hebben bijgewoond!) van wel 10000gp per persoon. Verder nog kreeg iedereen met zichtbare wapens nóg een boete van wel 8000 gp! Oh ja... die hebben we ook nog om. Naja, zolang we ons niet meer op het terrein van de universiteit laten zien komt alles vast wel goed, toch? En met de Goldenmace krijgen we waarschijnlijk nooooit mee te maken.

Daar stonden we weer. Buiten de hekken van de universiteit, maar onvoldaan in onze zoek naar kennis. Of een kennis. We bedachten een plan B: Cindy zou veranderen in een fruitvliegje voor ongeveer zeven en een half uur om onze lieve Ashan op te sporen in de vele kantoortjes van alle gebouwen van de universiteit, en wachten tot die naar huis ging zodat zij wist waar we met z'n vieren konden aanbellen als totaal onopvallende inwoners van de City of Glass. Zo gepland, zo gedaan. Een kaalkop met hoofdtattoos was onze prime suspect voor Ashan-zijn en Agent F. ging achter hem aan. Als nóg meer bewijsmateriaal dat we de goede te pakken hebben neuriede deze kaalkop nog eens het nationale lied van Thay. Dit kan geen toeval meer zijn, we hebben onze man!

De man liep naar zijn huis, wat een kleine, ronde tovernaarstoren bleek te zijn. Wizards, altijd maar vast in hun stomme tradities. Met z'n vieren marcheerden we voor zijn deur om zijn klopper te gebruiken. Klop klop, ding dong. Subtiel lieten we hem door een klein gat door zijn deur-muur weten dat wij wisten dat hij geaffilieerd is aan de Red Wizards van Thay, maar hij leek compleet niet meer geïnteresseerd te zijn in wat de Red Wizards deden of waar ze nog voor stonden. Erger nog draagt hij tegenwoordig zelfs blauwe toga's! Waar, overigens, in gebroken Primordial nonsenicale toeristenfrases op staan. Die gast kan waarschijnlijk helemaal geen Primordial en kocht het omdat het hem cool stond. Anyway, zelfs met wat aandrang via de Message-spreuk door zijn dikke-doch-niet-dik-genoege stenen muren heen sloeg hij ons steeds maar brutaal af. Zijn geweldadige roommate / partner / wat dan ook bedreigde ons zelfs met zijn morgenster als wij niet zouden oprotten, en nog niet eens met de morgenster die ze in de slaapkamer gebruikten: nee, de morgenster die menens is. Met deze hints werd het ons eventueel duidelijk dat Ashan toch niet onze man zal zijn in de City of Glass. Bah! En wat is iedereen zo brutaal tegen ons, terwijl wij maar alleen diplomatisch willen praten! Cindy houdt haarzelf in, maar geeft de diplomatische route nog niet volledig op. Al is de verleiding om een gat in Ashan's stomme toren te blazen nu wel enorm hoog.

Naja, op naar onze tweede mysterieuze lead. Hoe o hoe vinden wij een blauwe draak in een gehele grote stad? We kunnen niet zomaar blij zijn als we een persoon zien met een blauwe huid/schubkleur, want zowaar de halve populatie in de City of Glass heeft wel op een of andere manier een blauw uiterlijk. John stelde voor om de Bard-Classic te gebruiken: in een bar zitten en je oren spitsen wat de lokale rumoeren dan wel niet zijn. Ditmaal uit voorzorg deden we twee dingen: we stuurden de nieuwgeborenen zelf, alleen, zonder toezicht van hun mama een bar in in de paupere buurt. Mama en John hebben namelijk al een altercatie gehad met de Tusks daar, en denken dat als ze ons daar nogmaals zien dat het mogelijk niet zo vredig af zal lopen. Verder verstopten onze helden hun wapens voor zover ze dat konden; de meest opvallende of niet-te-verstoppen wapens lieten we maar met de andere helft van onze groep in de inn. In de tussentijd leerde John aan iemand in de party de basis van boogschutten uit pure verveling.

Eerst waren de halfduivel- en olifant aan de beurt. Ondanks zijn grote olifantflaporen konden de twee broers helemaal niks nuttigs horen! Het enige wat ze wijzer werden is dat de craft beer hier, 'Galaxy Dry Hopped Tropical Blender Treasure' geheten, goedkoop maar niet zo lekker was en dat de stoelen hier echt zuigden. Naja, na een minder productieve middag in de kroeg gingen de twee 0-jaar-ouden weer terug naar hun mama en broer.

Teleurgesteld door de afluistercapabiliteiten van haar twee zonen sleurde Cindy John mee om in een taveerne in de rijke buurt hetzelfde te gaan probeen. Handig toch, dat je jezelf de luxe taveerne geeft om het plan in uit te voeren! Tja, dat konden de twee kindekes waarschijnlijk ook niet betalen met hun 0 gp zakgeld dat ze krijgen. Cindy, intens wijs en dus oplettend dat ze is, wist zó meteen raak een gerucht te vangen: een lokale "Blue Brute" van een stadswacht pakte alle 'goede' contraband op, maar liet alle 'slechte' contraband gaan! Enthousiast gingen we achter onze nieuwe lead aan, maar niet voordat we onze 'Imperial Sultry Mist Nightmare' opmaakten, die wel 3gp per stuk kostten. Hmm, de smaak deed ons een beetje denken aan een mistige demi-plane met veel roodharige karakters waar vieze mannen steeds alle aandacht voor leken te hebben. Interessant.

Deel twee van Agent F kwam in actie: Vind en volg deze "blue brute" van de stadswacht, in de hoop dat het onze Langdedrosa is. En ja hoor, Agent F belandde zo in het midden van een cop drama starring een blauwe halfdraak! Agent F volgde Lange-naam-a in een operatie om een smokkelaarsbende in een huis te arresteren en alle gesmokkelde goederen op te ruimen. Eenmaal die na een lange dag werken ook weer huiswaarts ging vloog Agent F met haar kleine fruitvliegvleugeltjes (leuk woord voor galgje) helemaal weer terug naar de herberg om ons op te halen. Zo, die heeft wel haar 1 miljoen vleugelslagen van de dag wel gehad! Het is overigens op dit moment wel pertinent om te noemen dat in alle gevallen dát we een regel of twee verbroken hadden, dat we onze DM hebben gevraagd of er ergens in de wereld een indicatie stond van de wet, maar dat dat steeds mistte. Het enige wat we weten is dat in de City of Glass iedereen links wandelt.

We stonden voor de deur voor de halfdraak die wij vernomen Langdedrosa te zijn. Eenmaal de deur half-geopend was sprongen wij meteen stijf in een saluut, maar niet in een militaire saluut, maar met onze handen wagenwijd open en vingers gespreid: "Uhh.. They shall rise!!!" Stilletjes reageerde Langdedrosa weer met een sleutelfrase die ik ondertussen allang vergeten ben en liet hij ons binnen. Eenmaal binnen sloot hij voorzichtig weer de deur en deed hij de gordijnen voor alle ramen dicht.

Hij vroeg ons wat we van hem wilden. Wij zeiden dat we gestuurd werden door Palmera. Geërgerd zei hij dat het allang al uit was tussen hem en Palmera, omdat zij overduidelijk maar iets had voor zijn drakenkarakteristieken. We stelden Langdedrosa gerust dat we niet voor zijn relatieproblemen zijn gekomen, maar om business te bespreken. Naja, met dat recht gezet konden we meteen beginnen.

We openden met dat we wisten dat hij mogelijk wat ... hulp nodig had met de wet uit te voeren. Langdedrosa wilde al interplanaire hulp, maar dat is niet meer gelukt sinds de lockdown in stand was. Hij was niet de enige die de lockdown als lastig ondervond: de criminele populatie onder de City of Glass werd ook onrustig en begon steeds meer en meer in klaar daglicht te doen, tot zo'n niveau dat stadswachters die patrouilleerden in de pauperwijken snel hun hoofden zouden verliezen aan de Tusks. Wij zagen dit meteen als een kans en boden onszelf aan om als derde partij buiten de boeken om te werken. Na wat heen en weer gepraat te hebben werd hij eindelijk overtuigd, maar dat kwam niet voor een interview onder de effecten van een Zone of Truth-spreuk. Cindy hoestte op dat we de stad binnen gekomen zijn via het rioleringsysteem, maar Pieter, Duno en John konden alledrie volledig eerlijk claimen dat ze in de stad geboren zijn. Cindy werd later geforceerd toe te geven dat ze Pieter en Duno 'leven gegeven' had.

De Undercover Vurige Vier claimde dat ze Langdedrosa zouden helpen met de Tusks, en in ruil daarvoor dat ze (a) bounty-geld zouden krijgen, of (b) dat ze gunsten konden krijgen bij wat machtige partijen van de City of Glass. Ook vroegen ze om de mogelijke identiteit van de Elemental Prince of Water, en waarom de huidigen koningin prinses (huh?) niks aan Güblich deed. John vond dit meteen verdacht, ondanks dat Langdedrosa claimt dat de prinses maar zit te genieten van haar al-gekregen rijkdommen, dat ze degelijk wel een interesse zou hebben in het goed verlopen van de economie van de stad. Verder doet de prinses ritualistische shows van haar 'opofferingen', dat ze nieuwe waren de stad in heeft gekregen door haarzelf te laten bloeden, ondanks dat Langdedrosa geen handelaarsschip heeft rond zien varen. Die goederen moesten wel van ergens komen en John verdacht een mogelijke samenwerking tussen de prinses en Güblich. Verder claimt de koninklijke familie dat ze verre afstammelingen zijn van een entiteit die volledige controle had over Water Elemental-slaven die de City of Glass gebouwd hadden. Een tevens machtige prinses (geen koningin, ondanks dat ze dat de facto is), die mogelijk samenwerkt met een enorm sterke Water Elemental met een god-complex, en de prinses clamt dat ze controle heeft over water elementals? Hmmmmmmmmmmm...

Maar goed, dat komt allemaal later. Langdedrosa wilde onze intenties weten. John kon met vol zelfvertrouwen straal door de Zone of Truth-speuk claimen dat hij de City of Glass wilde retourneren naar hoe het vroeger was. Dit leek Langdedrosa te overtuigen om in ieder geval voor zijn gang-probleem zijn samenwerking te leveren, maar geen verdere beloftes in samenwerking tegen Güblich. Achja, we moesten ergens beginnen. Misschien zouden we dirt op de prinses konden vinden bij de Tusks en mogelijk eenmaal we een paar klusjes hebben opgeruimd voor de Loose Cannon-draak dat we meer speelruimte van hem krijgen. Overigens gaf hij ons nog het wijze raad om niet volledig (overduidelijk) bewapend over staat te lopen. En we mogen in zijn huis voor nu overnachten.

Langdedrosa gaf ons informatie over vier openstaande bounties die de popo hier heeft. Uiteraard staat er een grote prijs op het dikke hoofd van de Tusks zelve: "Jull". Hij bezit een grote bierbuik, gespierde armen, tusks (uiteraard) en een dikke mooie ketting van een anker. Hij begon ooit als een eerlijke handelaar, maar wist door vunzige manieren meer geld naar binnen te harken. Hem willen ze Dead or Alive terug, en zou ons 25000 gp OF een dikke gunst in ruil kunnen geven.

"The Defiler" was de tweede. De echte naam en uiterlijk weten we niet van deze vent, maar we weten wel dat hij werkt met flink erg vergif. Als we hem voor de rechter kunnen slepen, zouden we zó meteen bij "Jull" kunnen komen met zijn getuigenis: enorm waardevol, natuurlijk. Daardoor wilt de popo "The Defiler" het liefst Alive zien. Als dat ons lukt is onze restitutie tussen de 2000 en 10000 gp, liggend aan hoeveel nare shit hij nou echt uitgevoerd heeft.

De derde is "The Shadow", waar ironisch genoeg meer over bekend is dan zijn naam doet denken. Hij is een wat oudere man met gegrijsd haar en zijn kenmerkende lange, zwarte jas die met behulp van schaduwmagie hem doet weg laten poefen. Verder is hij bewapend met een enorme bijl waar hij who-knows-what mee uitvoert. Als we hem Dead or Alive te pakken weten te krijgen krijgen we daar 5000 tot 6000 gp voor terug, maar we moeten uitkijken omdat hij de "violent side of business" lijkt uit te voeren.

Als laatste is er "DART", of zijn echte naam "Enno". Dart is een ongrijpbaar mormel: een hondachtig figuur in een pak die toch op twee benen loopt. Als hij merkt dat jij achter hem aankomt, dan PHMPT! schiet hij je zo vol met vergif met zijn blaaspistool dat hij weer kan ontsnappen. Zijn bounty ligt ook weer aan naar hoeveel smokkelwaar hij ons kan leiden, en is dus Alive voor 5000+ gp te pakken.

Kort samenvattend zijn de vier prime suspects hier te vinden:

WANTED

DEAD OR ALIVE

Jull of the Tusks

25000 gp

WANTED

ALIVE

The Defiler

2000 - 10000 gp

WANTED

DEAD OR ALIVE

The Shadow

5000 - 6000 gp

WANTED

ALIVE

Enno, A.K.A. "Dart"

5000+ gp