Sessie 42: Mercantile Mania

Van onze favoriete local (a.k.a. de enige die enigszins beleefd tegen ons doet), hoorden we over een zogenaamde "Sophanus", die wel heel erg fan van water elementals scheen te zijn. Ook heeft hij een niet verkeerd optrekje in de stad en een plekkie in de trading hall.

Maar eerst hadden we een veel belangrijkere missie om ons mee bezig te houden: een mooie tas voor al onze mooie plot-relevant spulletjes. Ondertussen hebben we, als echt professionele en ervaren avonturiers, er heel wat verzameld. Het kon dus niet zomaar een alledaags tasje zijn. Nee, alleen een bag of holding was goed genoeg voor onze befaamde collectie. Echter... na een ommetje op de markt bleek onze queeste onvervulbaar. Blijkbaar vindt niemand hier bag of holdings leuk :(

Gelukkig hadden we nog een (alhoewel inferieure) missie om ons bezig te houden: een babbeltje met deze Sophanus. Zijn stekkie bleek erg imposant, evenals de outfits van zijn eigen waakzame security team. Onmiddellijk werden we geprofileerd als rare fans en weggestuurd naar de trading hall.

Nog bijkomend van onze tweede nederlaag van de dag (althans? Geen idee hoe laat het hier eigenlijk is...), werd onze aandacht naar een wel heel bijzondere vuilcontainer getrokken. Dit bleek namelijk geen container, maar een heuze winkel! Onze nieuwste friend-request-accepted vriend Shellton G. Shellton verkocht er de mooiste dingen, waarmee we ongetwijfeld onze plot-relevant item collectie konden uitbreiden (waaronder een wel heel erg fasionable vlinderdasje). Slechts een probleem: hij handelt uitsluitend in kRoper (dat lees je goed) en wij handelen uitsluitend in tenminste gold, maar eigenlijk nog liever platinum (zoals chique en rijke mensen zoals wij dat doen). Gelukkig wilde hij speciaal voor ons zijn exclusieve deal een uur lang vastzetten.

Snel terug naar de markt, met wederom een nieuwe missie: een grootse zoektocht naar het elusive kroper... Een slachtoffer om van al zijn kroper af te helpen was snel gevonden: Ali P's Pizza. Geen zorgen, in ruil voor zijn kroper kreeg hij equivalent aan gold en silver terug. De Lawful Lawful Good Good spirit van Arthian is nog altijd met ons :(RIP in Peace bby): De kroper moest wel met de hand geteld worden, dus Ali liet ons in goed vertrouwen zijn gehele winkel runnen. Dunno bleek een waar verkoopgenie met zijn slick moves en prachtige zangstem (die Leipe Mokro Flavour je weet zelf jonguh). Gelukkig was Godot er niet, dus geen enorme rampen vonden plaats. Misschien zwarte randjes aan de pizza, maar dat is mijn ~personal touch~.

Met een nieuwe voorraad kroper in het bezit keerden we terug naar onze goeie handelspartner. Helaas waren we te traag, maar een nieuwe deal was snel gemaakt. We zijn nu de trotse bezitters van een vlinderdasje dat iedereen in de stad jaloers zal maken, een VVV boekje en een encyclopedie. Daarnaast vertelde Shellton G. Shellton over !!SUPER DUPER EPIC OMEGA COOL LOOT!! Als we dit uit de kelder van het stulpje van de royal family kunnen meenemen, worden we door Shellton beloond met Good Baby Shelleton! Voor mij persoonlijk heeft dit bemachtigen de hoogste prioriteit. Dit moet wel een topproduct zijn.

De trading hall zomaar binnenlopen bleek ook geen succes. Onze netwerkskills bleken niet te kunnen tippen aan de hoge eisen van de gemiddelde bezoeker. Woorden als "pauper" en "stank" werden gebruikt om het sentiment wat wij teweeg brachten te omschrijven. Ik geloof dat er zelfs iemand bijna doodging aan overmatig overgeven. Teer volkje hier.

Gelukkig heeft John (die in een vorig bestaan als Allegro door het leven ging), hier een oplossing voor. Als echte fashionista, heeft hij goed op de outfits in de trading hall gelet. Zoiets maken, daar draait hij zijn hand natuurlijk niet voor om. Pah! In een magere twee uurtjes heeft hij een op maat gemaakte toga met handgeborduurde versiering vanuit het niets in elkaar geflansd. Tailors eat your heart out.

Met nieuw gevonden verve betrad John wederom de trading hall. Binnen een mum van tijd heeft hij een idee, een business model en een eerste klant gestrikt. Het blijkt: kleren maken de man. Onze zogenaamde "John Aureum-Forte" gaat witte gladiatorcapes maken, zodat het bloed er zowat letterlijk vanaf spat (snappie??). Less is more, zoals ze zeggen. Al heb ik weinig verstand van mode... John's early adopter is een lieftallige dame die voor wat simpel vertier de lokale bloedsporten organiseert. Naast een eerste klant, heeft John ook een heuze Shark Tank afspraak (a.k.a. lunch met een zogeheten "king" Irovetti) en een kaartje voor een VIP plek bij de eerst volgende bloedsport show geregeld. Zo zie je maar weer dat goed netwerken je overal brengt.

Aangezien John natuurlijk een serieuze business man is, registreert hij zijn nieuwe enterprise onmiddellijk. Dat niet alleen, hij zet ook enkele patenten uit voor de contrasterende gladiatorcapes en zijn enige echte 𝓕. Het Aureum-Forte Business Trademark is ook meteen veiliggesteld.

Eenmaal thuisgekomen neemt John onmiddellijk zijn eigen moeder in dienst (gesproken van nepotisme) als persoonlijk illustrator. Ik wil graag benadrukken dat dit volledige professioneel en op basis van mijn unieke vaardigheden is gegaan. Als medewerker van Aureum-Forte, kan je natuurlijk niet in alledaags vodden lopen, dus een nieuwe custom made toga, compleet met vuurthema borduurwerk, is snel gemaakt. Helaas worden John's broers niet chique genoeg geacht voor zo'n evenement, dus die mogen niet mee. Gelukkig hebben we Langdedrosa als oppas.

Onderweg naar ons uitje, denkt John diep na over zijn lunchpitch. Hoe gaat hij zijn kersverse bedrijf weten aan te prijzen? Hoe kan hij het maken in de grote boze stad?