Sessie 48: Not The Hero We Deserved, But The Hero We Needed

Het heerlijke diner zat erop en omdat we toch nog meerdere uren moesten wachten tot de deur openging besloten we die tijd te besteden door de rest van de kelder te bekijken. We hadden immers een 8-uur-gratis-shoppen deal dus het zou zonden zijn als we niet alles wat los en vast zit in onze broekzakken zouden schuiven! Helaas hoorde Yaadi al snel in deze shoppingtrip ene aantal demonische stemmen uit de muren komen die met elkaar aan het praten waren over hoe graag ze ons wel niet wilden opeten, vooral nu het gif in de paddenstoelenmaaltijd onze ingewanden tot soep veranderde. O jee! We waren vergiftigd! Had Andrea dan tegen ons gelogen en was ze toch niet te vertrouwen?! Of was ze gewoon ’s werelds op-één-na-slechtste-kok (de slechtste is natuurlijk Godot, die brioche heeft echt indruk gemaakt… voor alle verkeerde redenen)?!

We hadden geen tijd om hierover na te denken want voor we het wisten kwamen er demonen uit de muren die ons gingen aanvallen en vast probeerden te zetten met kettingen. Yaadi was de hele combat exceptioneel nutteloos, hij lag of op de grond, of hij gebruikte lay on hands om mensen hun paddenstoelenziekte te genezen. Faäi en Allegro waren een stuk nuttiger, maar de echte held van de dag was Badur. Allegro gebruikte namelijk een wall of force om Yaadi, Faäi en zichzelf veilig te houden van de demonen, maar de dikke olifant Badur paste er niet meer bij. Gelukkig hebben Faäi en Arthian een moedige zoon opgevoed (echter maar slechts één moedige zoon, want Yaadi en Allegro waren meer dan bereid om Badur op te offeren en zelf gewoon lekker in de wall of force te chillaxen, typisch hoor! Faäi, is dit misschien het moment om een nieuwe minst favoriete zoon aan te wijzen? Ik denk namelijk dat je twee exceptioneel goede kandidaten hebt). Maar goed, Badur stond dus buiten de wall of force zijn ondankbare familie te beschermen zoals hij dat altijd doet terwijl Faäi, Allegro en Yaadi binnen de wall of force een beetje aan het cheerleaden waren een Badur ‘hielpen’ met bijvoorbeeld een shield of faith of een motiverende duim omhoog. Gelukkig is de AC van Badur zo hoog dat de kettingdemonen hem niet konden raken en voor we het wisten gingen de demonen er vandoor en was Badur de winnaar.

Badur had nu voor het eerst in tijden weer een klein beetje onafhankelijkheid gevoeld en meteen viel hij terug in oude gewoontes: weggaan van je familie. Ik weet meteen weer waarom hij de minst favoriete zoon is… Nou ja, old habits die hard. Badur ging dus op avontuur door de kelder terwijl de rest van ons nog in de wall of force zat. Badur liep op dit avontuur langs verschillende kamers en pakte zelfs een cupcake in een van die kamers. Echter waren er meer demonen die op de loer lagen en voor Badur het wist werd hij aangevallen door nog een groep demonen. Toen Yaadi, Fäai en Allegro dit zagen dropte Allegro zijn concentration op de wall of force en gingen ze Badur dit keer wel helpen met het gevecht, wat een character development. Yaadi voegde dit keer zelfs daadwerkelijk wat toe aan het gevecht door een haste banner neer te zetten. Met behulp van deze haste banner hadden we in no time de demonen dood, gelukkig maar!

Wel hadden we best wat behoefte aan een shortrest, dus besloten we ons in een kamer te verstoppen. We wisten niet hoe veel tijd we nog hadden voor de deur weer openging, maar we dachten nog zeker wel een paar uur. In de tijd dat we in de kamer waren heeft Yaadi een pony gesummoned en ging hij hiermee mergen (‘waarom deed hij dat niet gewoon meteen toen jullie de kelder inkwamen?’ hoor ik je denken, en dat is een hele goede vraag waar ik je geen antwoord op kan geven). Yaadi was nu een vreseslijke pony-abomination, een soort brony. Het schuilen in de kamer bleek helaas minder langdurig dan we hadden gehoopt want voor we het wisten hoorden we dat er demonen waren die kamerinspecties deden, oh oh! De beste optie was daarom voor ons om sneaky uit de kamer te komen en door de gangen terug naar de kelderdeur te gaan om daar te wachten tot deze opengaat. Dat is dan ook precies was we deden! Onderweg kwamen we nog langs een kamer met allemaal boekenkasten waar mogelijk de meest exclusieve en mooie evil boeken in zaten, maar helaas hadden we te veel haast om deze boeken te stelen. Gelukkig kwamen we veilig bij de deur, en ondanks dat we nog wat stemmen over kamercontroles hoorden kwam niemand ons bij de deur zoeken. Vlak voor de deur openging liet Yaadi zijn paard achter in de kelder (gelukkig was brony zijn voor hem een hele korte fase) en koos Faäi ervoor om Andrea in de kelder achter te laten en hiermee haar belofte aan haar te breken. We sprongen allemaal door de deur en hadden daarmee het kelderavontuur succesvol afgerond.