Sessie 49: Wall-ball Carnaval

We hadden de kelder overleeft! De manager begroette ons en kwam even controleren wat voor spulletjes we uit de kelder hadden meegenomen. Helaas moest ik, Badur, het kwaadaardige boek afstaan, maar kreeg er wel 50 platinum voor. De groene edelsteen en de pook kwamen zonder moeite langs de check. Als ze eens wisten wat dat hun zou kosten...

Hoe dan ook, we waren gewond en uitgeput, en konden echt een goede rust gebruiken. Yaadi vroeg de manager of we een keer goed mochten uitrusten en slapen in het paleis. Dat Yaadi zou blijven slapen vond hij nog wel goed, maar de rest? Bah! Die stonken naar niet-tiefling! Gadver. Nou weet je? je stinkt zelf, naar vieze racist! Bah!

We besloten dan maar op zoek te gaan naar onze grote vriend de Kroper Koper, a.k.a. Shellton G. Shellton om het goede nieuws te vertellen: we hadden de super epic mega loot gevonden. We sneakten weer door de stad, het politbureau vermijdend, tot we bij het "huis" van Shellton kwamen. We zagen zijn neus uit zijn huis steken, maar toen we dichterbij kwamen bleek hij een levenloos object te zijn. Wat was er met 's werelds beste verkoper gebeurd? Hij was als één van de weinigen in deze stad vriendelijk tegen ons. Hadden we hem nu ook verloren? Waren we voor niks door de helse (pun intended) kelder van het paleis gegaan om zijn grote droom waar te maken? Nee, gelukkig, hij was blijkbaar gewoon verhuisd. Dit was een afleidingsmaneuvre! In het "huis" ernaast hoorden we de stem van onze grote held. Hij was erg trots dat wij in zijn afleidingsmaneuvre waren getrapt, en probeerde ons er ook eentje te verkopen voor een monthly subscription van 3 easy payments van 9 kroper. Wij negeerden dit aanbod, maar toonden wel onze schat. Shellton kon zijn ogen niet geloven. Was dit het dan eindelijk? Zijn verlossing! De vriendschap werd nu officieel op Facebook, en we mochten zijn Facebook groep joinen genaamd Moms VS oppression. Dit aanbod accepteerden wij natuurlijk meteen!

Op verzoek van Shellton stopten wij de groen gloeiende edelsteen in zijn mond. In ruil ervoor kregen we zijn oude huis met inhoud, en het hart van Baby Good Shelleton. Uit zijn oude huis visten wij een set botten en een boek met instructies. Ondertussen begon Shellton dingen te preken over het neerhalen van zij die anderen overheersen en dat hij nu eindelijk vrij was van zijn lot om te doen wat hij zelf wilde. Stukken afval van overal begonnen op hem af te vliegen waar hij van groeide, terwijl hij ook steeds sneller begon op te stijgen. De vurige vier keken een tijdje in spanning toe, maar begonnen toen met het in elkaar zetten van Baby Good Shelleton. Het was verassend simpel, en in no time hadden we 'm in elkaar gezet! Wat een cute baby! Faäis moeder instincten werden meteen geactiveerd, die moest ze adopteren! Ondertussen vlogen er brokstukken en afval over onze hoofden, afgevuurd door Shellton op een aantal specifieke locaties waar rijke en machtige mensen wonen. Shellton was inmiddels veranderd in een soort levende Saturnus met ringen van afval en stenen, terwijl hij met zijn luidsprekerstem nu waarschijnlijk over de hele stad te horen was. Er begonnen ook gaten te vormen in de koepel om de stad. Alles was nu aan het instorten.

Het werd dus snel duidelijk dat het nu of nooit was om onze missie hier te voltooien. Yaadi probeerde nog Dinnerbone op te roepen, maar we werden abrupt gestoord door wachters die ons naar onze schuilplaats stuurden. We probeerden Yaadi nog te tillen terwijl hij door ging Dinnerbone te vinden, maar dit ging niet lang goed. We gingen een stukje met de menigte mee tot het ons duidelijk werd dat we één of andere bunker in moesten. Vanuit daar konden we natuurlijk niks bereiken. Met het excuus dat we mijn oma waren kwijtgeraakt doken we terug de steegjes in. We hebben toen met matige sluipkunsten en uitermate effectieve sterke verhalen van Allegro en Faäi ons richting het paleis bewogen. Allegro werd nog een stukje gedragen om Glitterhoof op te roepen, en zo de meeste prachtige half-glitter half-emo Yaadi te construeren.

Daar aangekomen werd het tijd om onze grote vriend Meginojord op te roepen zodat wij het paleis in konden. Faäi speelde een prachtig stukje op haar trombone, en daar kwam de schitterende groene draak! (Maar niet zo prachtig als Crescendo.) Hij blies alle barricades omver en opende de deur voor ons. Daar binnen aangekomen waren we eventjes de weg kwijt. Er waren alleen maar dichte muren. We wisten nog dat de manager iets had gezegd om een opening te vormen, maar we wisten niet meer wat. Dus het was tijd voor: de party pickaxe! Yaadi ging los op de muur die de vorige keer open ging, en daar achter stonden een aantal geschrokken wachters die verbaas waren dat wij niet de manager waren. Blijkbaar komt die ook wel eens zo binnen? Onbeleefd hoor, in het huis van je baas! Met de wachters hadden we snel afgerekend. Onze nieuwe aanwinst, Baby Good Shellton, bleek ook leuke trucjes te kunen. Hij kan heel goed zijn verdriet in actie omzetten, en blaast zo alle vijanden weg van pure bewondering!

Ook de volgende gang met wachters was een eitje. We kwamen nog in een grote kamer met heel veel wachters, maar ook die waren geen match voor ons. Met de hulp van Crescendo, die als draak een onaantastbare afleiding vormde en alle vijanden koude rillingen gaf, en met Faäi en Allegro die enorme explosies deden was ook dit obstakel snel uit de weg geruimd. Er was nog een priester die hulp vroeg aan Asmodeus, maar die vond hem gelukkig te minderwaardig om zijn aandacht te krijgen.

Daarna was het tijd voor het echte werk! In de volgende kamer waren pas echt veel wachters, maar dat was nog niet het ergste. Na wat gepuzzel met Yaadi's positionering omdat ik te lui was om te lopen, kwam de prinses zelf binnen samen met haar manager. Die moesten we hebben! Ze gooide vuurballen, counterspellde mijn counterspell (iets over dat zij hier de regels verzint? Pfff... Arrogant), maakte het erg koud en zette ons vast in ijs (Hé die hadden we eerder gezien!). De manager had ondertussen duisternis gecreëerd rond hemzelf, Allegro en Faäi. Faäi was zo slim om de muur op de tast te volgen en zo uit het donker te ontsnappen, maar liet zo Allegro achter, die het niet lang uithield. Zijn mirror image hielp hem enorm, maar het was helaas niet genoeg. Enkele seconden later stond hij gelukkig weer op. En hij ging weer neer. En hij stond weer op. Dit ging nog een tijdje door, terwijl Yaadi werd getransformeerd in een Wall of Cheerleader. Vanuit zijn muur kon hij gelukkig wel de duisternis wegtoveren! Nu hadden Faäi en Allegro eindelijk weer een kans! Faäi herinnerde zich ook dat ze nog een vriend had die ons kon helpen. Ze stak de gloeiende pook in zich, en daar kwam onze grote vriend Ignus! Samen riepen ze in koor: "Het universum brandt voor mij!" Ignus zette alles in de fik, vermoorde per ongeluk Allegro weer, en liet alle vijanden in de lucht zweven! Hier konden de ijstrucjes van de prinses niet tegen open!

Ik was ondertussen in gevecht met zo'n beetje alle wachters. Gelukkig heb ik immuniteit tegen attack rolls. Pijlen en zwaarden vlogen mij rond de oren, maar niks raakte me. Crescendo en ik werden één en ik begon draken adem aanvallen te spuwen. Echter, deze wachters, waren mijn tijd niet waard, ik had het gemund op de prinses. Ze was blijkbaar blij om me te zien, want ze dacht haar leuke levensenergie-stelende aanval te gebruiken. Die miste. We raakten in een gevecht verstrikt, en ze werd ondertussen ook nog door Ignus belaagd. Na een paar seconden al vond ze het mooi geweest en veranderde zich zelf in een Wall of Cheerleader, terwijl ze heel arrogant naar haar wachters gebaarde dat ze maar voor haar moesten vechten. Hiervoor moest ze wel Yaadi loslaten uit zijn eigen muur! Ignus was 't er alleen niet mee eens dat zij een pauze kreeg, en besloot dat die muur uitstekend kan functioneren als kookpan. We zullen nog wel eens zien hoe zij reageert op een primordial incendiary cloud!

To be continued...