Sessie 52: Stuck in a Demi-LAME

Het was tijd om de Alandvatar om hulp te vragen: op naar de vergaderzaal! Het was echter al na 5en dus wie weet of er nog iemand zou zijn…

Nou, er was zeker iemand! Jullie betrapten Palmyra en Pagmar samen! Ze waren aan het handje vasthouden op de werkvloer!!! Niet te geloven! Helaas was Aland er niet die avond en de volgende ochtend ook niet. Hij was eindelijk wat nuttigs aan het doen (beetje ongelukkige timing). Pagmar was wel heel nuttig, hij gaf jullie (Elwynn) toegang tot de bak vol holy gamer girl bathwater. Jullie gingen naar de tempel van Bahamut en na even een preek en een verdrink(?) sessie waren jullie er alweer klaar mee. Delen van Shelleton lagen bij:

Driemaal bij een dame met oranje haar die zich lam aan het zuipen was in de ABCD.Eenmaal in een berg aan een groots waterlichaam met planten die over het algemeen in het zuiden groeien. Waar een grote zwarte draak ook te zien was.Eenmaal in een blauwige mistige plek, wellicht was er een boom… het was lastig te zien met al die mist…

Nou… even belletje naar opa, die dacht dat hij een heel leuk anoniem cadeau had gekregen… Maar bleek dus foute aflevering te zijn. Dat was wel teleurstellend, gelukkig besloten jullie het goed te maken door wel een echt cadeau voor hem te regelen, wellicht wel meerdere! Maar wat zou opa nou leuk vinden? Hij gaf jullie wat aanwijzingen: iets unieks en iets dat je niet in de winkel kan krijgen. Dat wordt spannend!

Maar jullie trokken verder, het was tijd om nou eens die lodestones te zoeken die Sophanes hopelijk in zijn toren verstopt had. Gelukkig was er dankzij de Alandvatar een tunnelsysteem naar Chessenta, in welke regio de toren nu lag. Het tunnelsysteem was groot genoeg voor een paard en wagen, maar deze was duidelijk minder goed onderhouden. Onderweg zagen jullie mos, lava en kippen… Jullie vernomen dat je eieren kon kopen die een kleine kans hadden om een echte ondergrondse moskip te worden. Elwynn heeft toen een 20-tal eieren meegenomen, ze suggereerde even om ze kapot te smijten op de vloer om ze uit te laten komen, wat een achterlijk idee!

In Chessenta kwamen jullie aan bij de tempel van de oorlogsgod Tempus, deze plek wordt ook wel Templus genoemd. Er werd gevraagd naar jullie strijdkreet en het bleek dat je strijdkreet je naam is binnen deze "””stad"”” (tempel met parkeerterrein). Gelukkig was er een cartograaf aanwezig, ene “Erm dit is niet een goeie tactisch positie”, die jullie kon wijzen op het ronde, hoge, stenen huis dat een weekje terug is verschenen.

Nou op naar dat huis dus, het lag net in Akanax, een elementale hotspot voordat deze problemen begonnen, nu was het een zogenoemde “Battle Royale”. Maar geen zorgen, de vurige vier (of drie?) zijn echte ervaren padvinders en konden sneaky de elementals ontlopen!

Jullie kwamen aan bij de toren en zagen zowel een hoofdingang op de begane grond als een balkon bij het penthouse, jullie kozen er dus duidelijk voor om naar het penthouse te gaan. Op het balkon zat een groot nest, zal wel van een groot beest zijn. Jullie braken in door het krachtveld en al snel begonnen standbeelden van boogschutters op jullie te schieten. Gelukkig waren ze geen uitdaging voor onze splinternieuwe monk met deflect missiles!

Jullie zagen dat zodra de standbeelden kapot waren, nieuwe zich begonnen te vormen op hun voormalige voetstukken. Uh-oh, race om alles te plunderen!

Jullie vonden wat gare ruimtes, een soort half smede half alchemielab, een keuken, een kamer met kristallen en een magische cirkel op de grond, een vernagelde badkamer, een slaapkamer met lachende paspop en een spiegel. Badur en Allegro kwamen erachter dat de magische cirkel met kristallen gebruikt kon worden om te teleporteren… als je maar de juiste woorden zou uitspreken. Gelukkig had Elwynn in de slaapkamer een briefje gevonden met de “boomer wachtwoorden”:

Nou, jullie hadden de wachtwoorden, maar welke zou je waar brengen? Jullie gingen naar de cirkel en Badur gebruikte nr7: w8woord. Jullie werden getransporteerd naar een soort gekke paarse plek waar alles verticaal omgekeerd was en je niet zo ver vooruit kon zien door een soort paarse mist (oh man gaan we weer).

Hier begonnen jullie langzaam te dwalen, jullie kwamen al snel een jonge man tegen. Hij heette Roderick, hij had een broer Rode… huh? Hadden ze dezelfde naam? Of was het nou net anders? Samen zouden ze elementale energie studeren… Hij zei dat de wachtwoorden zijn idee waren, hij had menselijke emoties zoals blijdschap en verdriet maar ook zeker wel humor en een beetje rancune. Maar het bleek al snel dat hij nog een menselijke eigenschap had: mentale problemen. Zijn split personality Sophanes was niet blij met al het “menselijke” dat Roderick bracht en dus had Sophanes hem opgesloten in deze plek om vergeten te worden…

Oh ja, vergeten worden… was daar iets mee? Hmmm… Ben ik vergeten.

Jullie dwaalden verder over takken (of wortels?) die losjes de stenen met bomen verbonden. Jullie kwamen aan bij iemand in een tovenaarspakje die aan het zeiken was over druids. Die hadden namelijk zijn huis aangevallen en een gat in het dak gemaakt. Hij claimde de laatste wizard te zijn die de “School of Dracomancy” volgde, en de meest geleerde persoon over draken die bestond. Hij zou jullie helpen als je z’n dak kon fixen, gelukkig had Elwynn een berenhuid meegenomen uit de slaapkamer van de toren (?????) en kon zij deze makkelijk over het gat heen plakken. De geleerde bedankte jullie en jullie kwamen erachter dat jullie eigenlijk niks van hem wilden, dus jullie gingen verder. Hij vroeg nog een gunst: of je hem niet wilde vergeten… zijn naam was… Hmmm… ben het vergeten… begon met een A volgens mij? Albert? Alden? Alistair?

Jullie dwaalden verder, jullie kwamen langs een jonge tovenaar die onzeker was en validatie kreeg van zijn leermeester. Jullie kwamen daarna bij een Red Wizard aan waar je je kon aanmelden om bij de Academy of Thay te gaan. Het bleek dat alleen Allegro had wat nodig was, de rest had het niet goed doordacht en was ook niet zo goed voorbereid: een eigenschap die Red Wizards kennelijk op prijs stellen. Gelukkig mocht Allegro door naar de volgende ronde.

Jullie dwaalden verder over de wortels (of takken?) en jullie kwamen aan bij een soort magisch gat waar iemand heel hard aan het schreeuwen was. Jullie zagen de unieke vorm van een gekke Water Elemental… had 'ie een naam? Ja… begon met een Z…? Anyhow, jullie gooiden die arme uil erin (familiars worden altijd opgeofferd in deze groep) en de pijn werd verder alsof iemands ziel als klei gebruikt werd om te kneden. Dat zal vast niet belangrijk zijn.

Jullie dwaalden terug naar Roderick, Allegro had nog wat ideetjes maar voor dat verhaal is nu geen tijd. Wat zouden onze helden doen? Verder dwalen? Vast zitten? Vergeten worden? Wie weet… ik ben het eerlijk gezegd vergeten… misschien komt het later terug.

12-05-2023