Sessie 58: None here but we, the anemoi

Morrie opende een enorme portal naar de elemental plane of air. Daar gaan we! Op Der Feuerschwinge, The Winter Witch, Mega Mecha Ship 3000 en The Infernal Chessentan vlogen we elemental plane of air binnen! Zo spannend! Wat voor vliegende eilanden zouden we vinden? Steen? Water? Goud? Olie? Ik hoorde zelfs dat er vliegende pindakaas eilanden zijn!

We vonden vooral lucht. Heel, veel, lucht... In de verte zagen we een zon. De zon was zeer uniek. Hij scheen niet van boven, maar van onder ons. Een dag-nacht cyclus was er ook niet echt. Is het wel echt een zon? Ziet er meer uit als een erg grote lamp. Vorige keren vielen er al zonnen en een maan op ons. Zouden we deze keer vanonder bekogeld worden met een gigantische lamp?

Voor nu hadden we grotere zorgen aan ons hoofd. Waar moesten we heen? De beloofde vliegende eilanden waren nergens te bekennen. Het was erg leeg hier. Ik besloot op het vraag-advies-aan-first-mate knopje te drukken. Hij vond dat we in ieder geval niet op de plek moesten zijn waar we nu zijn. Thanks, I guess.

We merkten wel dat er luchtstromen om ons heen waaiden. In de elemental plane of water moesten we de waterstromen volgen naar The City of Glass, dus besloten we dan maar de luchtstromen te volgen.

Na enkele dagen kwamen we een zwerm van vreemde pegasus-achtige wezens tegen. De prinses onder ons kon zich niet inhouden en begon ze gelijk af te slachten. Allegro keek met tranende ogen toe hoe zijn soortgenoten werden vermorzeld, terwijl ik nog maar net mijn eigen bemanning onder controle kon houden om niet aan de slachtpartij mee te doen.

Verder leidden de luchtstromen niet echt ergens heen. Op willekeurige moment stopten de luchtstromen, en moesten we nieuwe vinden. Gelukkig konden we met de uitstekende vectorintegratieskills van Blue Greatsword Guy en mij beredeneren waar de volgende stroom zou beginnen. Helaas liep het uiteindelijk helemaal dood bij een plek waar alleen maar stromen bij elkaar kwamen. Het leek een soort afvaldump waar deze winden afgedankte magische energie heen brachten. Er was ook het enorme lichaam van een overleden vliegende walvis. Allegro vond dat dat er wel uitzag als een lekker maaltje, en slokte 'm op met z'n Mega Mecha Ship 3000. Jummie!

Er zat niks anders op dan een willekeurige luchtstroom te kiezen en die in de tegengestelde richting te volgen. We gooiden een dobbelsteen en vlogen verder. Al snel kwamen we een vliegende koets tegen. Wat een mooie koets! Hij had stippen en drippe rims. Wacht, deze koets hadden we eerder gezien! Het was de Mushmobile! Ze waren weer eens gekinderlokt naar een verre plane. Gelukkig konden ze ons wel de weg wijzen naar een groepje eilanden die ze hadden gezien. Dat leek ons op beter dan deze nog langer in deze leegte rond te blijven hangen. Op naar pindakaasland!

Het eerste eiland dat we tegenkwamen had een scheepswrak. Er was nog 1 overlevende! Hij was onderdeel van één of ander multi-level-marketing "bedrijf" en gestrand terwijl hij en zijn maten (inmiddels gedegradeerd tot voedsel) een schat zochten. Godot heeft hem teruggebanisht naar de material plane, in ruil voor aandelen in zijn bedrijf.

Een paar eilanden verder zagen we een tovenaarstoren. Deze toren leek wel heel erg op die van Sophanes! Als een broertje van Sophanes toren... Op het balkon kwamen we weer een vogelnest tegen. Deze bleek eigendom van de door Fearie Fire onthulde vogel Dreamtail. Faäi lied zich niet deze kans ontnemen om een vriend te maken. Eén goed speak-with-animals gesprek verder, en we waren erachter gekomen dat deze toren tot Roderick behoorde, Sophanes' vurige broer! Faäi was echt een nieuwe vriend aan het maken, want hij wilde met ons mee (na gehoord te hebben dat zijn meesters niet meer terugkomen. Dat we er eentje vermoord hebben lieten we achterwege). Hij ging ons zelfs naar het paleis van Azazeal leiden!

We vlogen verder onder leiding van Dreamtail. Al snel kwamen we weer iemand tegen, een vliegende koe! Om niet achter te blijven met het maken van vrienden besloot Elwyn een gesprek aan te gaan. Deze koe was opzoek naar gras. Wat een toeval, Elwyn was net onderweg naar gras! (Blijkbaar...?) We hebben meteen weer een vriend erbij! Anabel besloot een tijdje met ons schip mee te gaan. Zelf vliegen, dat maakte haar soms zo moeeeeee.

Die nacht had ik een droom waarin Faäi Alands gevingerverfde schilderij van Asgorath verbrande. Gek, dat was natuurlijk echt een keer gebeurd, en dit was slechts een droom. Toch voelde de droom echter dan toen het echt gebeurde. Vreemd...