Sessie 68: Draken, Drugs, en Dralen

O lieve lezers, wat is het weer lang geleden sinds deze sessie heeft plaatsgevonden! Tijd dus om jullie mee te nemen op de rollercoaster van ongeëvenaarde gekkigheid en heldhaftige capriolen. Hou je vast, want deze sessie zoeven we door acid-vuur zwembaden, glippen we langs draken, en navigeren we door een doolhof van vloeken en onverwachtse drugsverslavingen. Al met al is het tijd voor een razendsnelle, ietwat chaotische en mogelijk incomplete samenvatting van de meest belangrijke avonturen van sessie 68!

Deze samenvatting beginnen we bij Faäi, onze sociale vlinder, die vorige sessie een hartelijke catch-up had met haar jeugdvriend Korthar. Na dit gezellige gesprek was het echter tijd om de draak in zijn voortuin te knuffelen, een must om onze spullen (die niet mee naar de Material Plane geteleporteerd waren) terug te krijgen. Dit was alleen best wel lastig zonder wapens of armor, maar met een pokéball en een-of-andere-vuur-spell van Faäi is de draak gelukkig succesvol gebarbecued en konden we hem eindelijk een dikke knuffel geven. Als beloning voor deze nobele daad, POEF! Onze spulletjes waren weer terug!

Ondertussen was natuurlijk het kwartje wel gevallen dat we in een apocalyptische wereld zaten, wat geverifieerd werd door een almachtige stem van wie we te horen kregen dat er een apocalyptische timer is gezet. Spannend? Absoluut! Maar haast? Niet voor ons! Onze helden hebben immers een chronisch uitstelpprobleem opgebouwd door jarenlang alles voor de terugweg te bewaren, en hadden dus zeker tijd te verliezen. We zijn daarom gezellig naar Morrie gegaan om een sick wapen voor Faäi te maken met het deel van de vuurziel die we zo heldhaftig gewonnen hebben na onze epische battle met Kossuth waarin hij smeekte om onze genade (history is written by the samenvattingschrijver). Ook hebben we met Morrie een fantastisch plan gemaakt: we gaan compleet rogue van de overheid en tappen al hun energie af met een hele grote antenne om dan vervolgens onze eigen planes te maken waarop zij niet uitgenodigd worden! Een geniaal idee al zeg ik het zelf, hoe zijn we er niet eerder op gekomen?! If they go low, we go lower! Over low gesproken, Badur vond dat de apocalyps niet traumatisch genoeg was en besloot dus de meest vreselijke abomination van een draak uit de grond te stampen. Deze draak, genaamd Shaggoth Jr., heeft in deze en de volgende sessies onze helden veel geholpen, maar zelf zou ik zeggen dat de belangrijkste taak van hem was om de Vurige Vier eraan te helpen herinneren dat dit is hoe de wereld eruit komt te zien als ze niet snel van hun luie bips afgaan om de boel op te lossen.

Dat is dus wat onze helden meteen gingen doen! Althans… meteen nadat ze twee longrests in Morrie’s logeerkamer hadden gedaan natuurlijk. Na dit alles waren de Vurige Vier eindelijk tevreden met de hoeveelheid kostbare tijd die zij van de apocalyptische timer verspild hadden, en was het moment aangebroken: de huiveringwekkende Terugweg™ waarin alle problemen opgelost moesten worden ging beginnen! De missie was duidelijk: corrigeer de religieuze World-Shaper non-sense en herstel de Material Plane zodat het niet meer krioelt van de fractals. Om deze missie te voltooien gingen we eerst richting het noorden, waar een groot drakenkarkas in een acid-vuurzwembad lag te chillen. Hier zouden we ons favoriete vieze gorige smerige artefact vinden: dragonfall. Echt een kutding. Maar vlak voordat we bij dit aparte zwembad waren aangekomen zagen we iets heel aparts: de toren waarin Elwyns oude slaapkamer zat! Wat doet die daar nou? Heel merkwaardig. Je zou denken dat onze helden, met de fractals als contante reminder van de apocalyps, dit zouden laten voor wat het was. Maar, lieve lezer, als u echt dacht dat onze helden een gouden kans voor uitstellen zo makkelijk links zouden laten liggen, verwart u deze groep met de andere (efficiëntere en capabelere) heldengroep wiens samenvattingen op deze website te vinden zijn. Elwyn, niet vies van een beetje nostalgie, heeft namelijk trots iedereen haar slaapkamer laten zien, waar helaas het lijk van Petor, een jeugdvriend van haar, ook lag. Elwyn heeft ter aandenken aan hem maar een van zijn vingers afgesneden en in haar tas gedaan, lekker zeg… Voordat Elwyn meer unhinged dingen kon doen heeft Faäi de rest van het lichaam maar netjes gecremeerd. Ook heeft Elwyn de groep haar bioscoop-kamer laten zien, die naast haar slaapkamer zat. Hier zat echter een oude vieze man op een van de zitzakken! Elwyn is duidelijk een soort groomermagneet, het arme kind. Deze oude viespeuk was echt een Nice Guy™, want het moment dat Elwyn hem afwees werd hij meteen super boos en besloot hij haar te vervloeken, waardoor Elwyn nu steeds op difficult terrain moest lopen. Dit zou heel vervelend geweest zijn als Elwyn niet haar wapen had, dat ervoor zorgt dat difficult terrain niks voor haar doet, maar aangezien ze dat wel had was dit eigenlijk een best nutteloze vloek. Daarnaast is vervloeken een bijzonder ineffectief middel tegen deze groep, die drugsbaron Allegro in hun midden heeft. De geliefde #1 drugsdealer van de material plane is immers altijd op zoek naar meer addicts om aan zijn alsmaar groeiende berg klanten toe te voegen. Elwyn was daarom met zijn hulp al snel een vloek armer, maar dankzij haar verlavingsgevoelige persoonlijkheid een diamant-snuif verslaving rijker…

Maar goed, na deze korte sidequest was het eindelijk tijd om door te gaan naar het drakenkarkas met dragonfall erin. Zoals eerder genoemd lag dit drakenkarkas in een acid-vuur poel, wat echt een hele stomme en onpraktische plek is om je grote drakenkarkassen te bewaren. Helaas voor Badur was hij de enige met een zwemdiploma dus moest hij zijn weg naar beneden banen met Dimension Door om vervolgens die vieze dragonfall te pakken. Gelukkig nam hij ook een lekker hapje mee: een bot van de draak. Hij nam in dit proces wel een flinke smak damage, maar dankzij zijn recent afgesloten goede levensverzekering bij Faäi kreeg hij gelukkig elke beurt weer een hitpoint terug. Eenmaal de boel succesvol op het land gekregen te hebben wilde Faäi het bot wel even proeven, maar ze kon zichzelf er niet toe zetten om het door te slikken, want het was eigenlijk best wel heel smerig. Elwyn was ook wel geïntrigeerd door het bot, en omdat zij geen picky eater is kon ze zonder problemen het bonemarrow uit het bot opsmikkelen, lekker zeg! De rest was alleen niet zo te spreken over Elwyn’s nieuwe carrière als bonemarrow-tester, en hebben het bot snel van haar afgepakt omdat het niet duidelijk was wat zo veel bonemarrow eten doet met je mentale en fysieke gezondheid. Helaas was Elwyn niet zo te spreken over het terugpakken van het bot, en die verslavinggevoelige persoonlijkheid die ik eerder noemde kwam meteen zijn lelijke kop laten zien! Gelukkig heeft Elwyn een strength score van 11, dus met haar worstelen is een equivalent aan worstelen met een boze hamster. Deze sessie werd dus afgesloten met een avondje lekker slapen, waarbij Shaggoth Jr. ‘s avonds met zijn poot op de tas bonemarrow moest slapen zodat Elwyn het niet stiekem kon stelen.

Zo eindigt de samenvatting van vandaag: met een nieuw artefact, een reeks bizarre avonturen, en een herinnering dat zelfs in tijden van apocalyps, onze helden altijd tijd vinden voor drama en uitstelgedrag. Op naar het volgende avontuur!