Sessie 72: Aland's Grote Stok

Welkom terug, beste lezers, bij de onvoorstelbare avonturen van de Vurige Vier! Deze sessie begon, zoals alle avonturen waar Aland een rol in speelt, met een vergadering. Allereerst wilden we namelijk weten waar Shelleton zich bevond. Blijkbaar stond hij beneden aan de berg pasta noodles uit te delen. Kinderarbeid? Geen probleem als er geen grondwet is! Teleurstellend? Zeker, maar wat kun je verwachten van een wereld zonder regels? En wie vertrouwt een persoon met zo’n twijfelachtig moreel kompas überhaupt om god te worden?! Oja, de Vurige Vier!

Ook vroegen we of Berry, de emerald dragon, naar de Material Plane kan komen. Gelukkig kan hij dat, wat niet echt een verrassing was. Iemand moest Aland immers dat vuurzieltje hebben gegeven, en laten we eerlijk zijn, Aland heeft waarschijnlijk niet veel vrienden. Maar goed, Berry komt nu dus ook naar de Material Plane, ondanks dat we hier allemaal waarschijnlijk het loodje leggen. Maar hé, FOMO am I right?

We vroegen ons ook af waar de andere gemstone dragons waren. Het bleek dat gemstone dragons niet veel baby’s krijgen en dat Aland, hoewel hij hun gezworen beschermer was, niet echt zijn best had gedaan om ze te beschermen. Ik kan niet zeggen dat ik verbaasd noch teleurgesteld ben; Aland is immers altijd transparant geweest over zijn liefde voor mismanagement en passie voor inactie. Dat iemand hem die draken heeft toevertrouwd, is echt hun eigen domme schuld. Maar goed, op Berry na vermoedt Aland dat hij succesvol per ongeluk al die draken heeft laten uitsterven. Lekker gewerkt, Aland! Waarom zou Berry nog bevriend zijn met Aland?! Misschien is het een soort traumabond? Dat is immers ook zeker 75% van de reden dat de Vurige Vier zo gehecht is aan Aland. Je weet hoe het gaat: gedeelde traumatische ervaringen scheppen de sterkste banden.

Met die vragen uit de weg besloten we over te gaan op de orde van de dag: Aland en zijn godendom. Na wat heen en weer gepraat kwamen we tot een compromis. We zouden het godendom delen, maar met een leuke twist: iedereen krijgt een killswitch. Drukt iemand die in, dan verliezen we allemaal onze godpowers. Daarnaast zullen we reïncarneren met een digitaal logboek waarin we belangrijke notities en gebeurtenissen kunnen opslaan. Het logboek heeft een uninstall-knopje en previews voor elke notitie, zodat we goed voor onze mentale gezondheid kunnen zorgen door te voorkomen dat we een overload aan informatie krijgen. Best handig!

Aland haalde vervolgens een enorme stok tevoorschijn, of was het een staf? Hoe dan ook, het was een imposant ding waarmee hij één iemand uit de geschiedenis kan wissen. Erg handig, aangezien Bahamut en Tiamat eraan komen om te zien wat voor chaos Aland heeft aangericht. De stok kan dus één van hen elimineren, dat scheelt! De ander moeten we zien af te maken met onze primordial artefacts, maar als iemand dat kan, zijn het de Vurige Vier wel! Ik heb er alle vertrouwen in.

Aland had helaas wat minder vertrouwen en besloot dat het een goed idee was om ons wat van zijn goddelijke powers te geven, aangezien hij die toch niet gebruikt. De manier waarop dit proces moest gebeuren was alleen wat minder fraai. Allegro moest met die vieze Dragonfall een stukje uit Aland kerven, zodat we dat konden opeten. Ew! Zoals gewoonlijk had Aland ons niet echt ingelicht over wat er precies zou gebeuren wanneer Allegro Dragonfall op hem zou gebruiken. We werden dus onaangenaam verrast met een sneeuwstorm en heel veel geschreeuw.

In de storm vonden de Vurige Vier elkaar dankzij het licht van Faäi en Allegro, maar natuurlijk werden onze helden kort daarna aangevallen door mini Alands en een draak. Typisch Aland, ons niet even waarschuwen. Badur, Faäi en Allegro maakten snel gehakt van de draak, terwijl Elwyn een mini Aland weggooide en een andere in elkaar sloeg. Wat een sessie! Hoe dit gaat eindigen? Dat zien we de volgende keer!