Sessie 77: Dungeons and Dragons

Welkom terug, lieve lezer, bij een nieuwe aflevering van Lugubere Legendes van Lich-Lovers! Ons avontuur begon dit keer met de dungeon die Opa en co. vorige keer uit de grond hadden gestampt. Deze dungeon was zich namelijk constant aan het uitbreiden en veranderen, waarbij het standbeeld verzwolgen werd. Onze helden besloten dat ze het standbeeld wilden activeren en Opa wilden negeren, maar hiervoor moesten ze dus alsnog eerst het gebouw in om het standbeeld te vinden, heel onpraktisch.

Eenmaal binnen leek het alsof we buiten waren, met bergen en tempels in een chaotisch, veranderend landschap. Het was niet bepaald mooi ontworpen en er waren talloze standbeelden in verschillende poses, wat het vinden van ons specifieke standbeeld alleen maar lastiger maakte! Verdwaald in dit steeds veranderende landschap besloot Faäi om Opa te bellen (dat ‘LaTEn wE OPa nEgEReN’-plan heeft ook niet lang geduurd zeg). Opa stuurde vervolgens een signaal zodat we wisten welke berg we naartoe moesten. Op Berry's rug vlogen we naar de berg en vonden de ingang.

Eenmaal daar aangekomen, vlogen we naar Leran toe om te vragen waar Opa was. Maar, toen we dichtbij genoeg kwamen, werden we aangevallen! Faäi reageerde gelukkig snel en gooide een vuurbal, waarmee het gevecht officieel begon. We versloegen relatief snel de liches, undead en een void dragon, waarna we eindelijk echt naar Leran gingen. Hij verwelkomde ons namens Zacharias en leidde ons door de steeds veranderende hallen van de tempel. We bereikten de grote hal, waar we mortally challenged figuren zoals Opa en Volkner tegenkwamen.

Na een gezellig praatje met Opa, waarbij we een golden dragon op de barbecue gooiden, gingen we naar Volkner, die soep aan het bereiden was. Elwyn gaf een vinger van haar jeugdvriend Petor aan Volkner voor in de soep (toch handig om zo’n hoarder te zijn!). Faäi kreeg hierna een lekker kommetje van deze soep en kon daardoor 5 hit dice uitgeven. Volkner legde uit dat we hier waren om de executie van Bahamut bij te wonen, die vastzat aan kettingen vooraan in de zaal. We spraken ook met Jan, de event manager en een goede vriend van Faäi, die druk bezig was met de laatste voorbereidingen. Na deze verschillende gesprekjes roken we de heerlijke geur van medium rare dragon, en gingen we snel terug naar Opa om met hem de gouden draak te eten. Met onze buikjes gevuld en hartjes gelucht was het eindelijk echt tijd om actie te ondernemen.

We besloten ons hiervoor even te verstoppen. Badur en Aland maakten hier het plan om te proberen om dimension door te casten om naar Zacharias te teleporteren, die midden op het podium stond om zijn show voor te bereiden. Het idee was om Zacharias met de Grote Stok van Aland te elimineren, maar voordat dat kon gebeuren, heeft Opa de dimension door gecounterspelled. Hij belde daarna Badur op om hem een classic “ik ben niet boos, enkel teleurgesteld” speech te geven, wat ik als mega objectieve auteur van deze samenvattingen Opa niet kwalijk kan nemen, ik zou ook teleurgesteld zijn als iemand die claimt familie van mij te zijn dimension door cast waar al mijn vrienden en baas bijzijn! Gelukkig kon zijn speech niet te lang duren, de show begon namelijk en tijdens de show moeten de mobieltjes uit! Zacharias zei aan het begin van zijn show nog een keer het doel van deze bijeenkomst, namelijk dat hij de ziel van Bahamut wilde bestuderen en opslurpen om te ontdekken hoe de ziel van een god eruitziet (en smaakt?). Wat mij betreft had de uitkomst hiervan ook gewoon in een mailtje gestuurd kunnen worden, hiervoor hoefde echt niet dat hele gebouw uit de grond gestampt te worden.

Woedend door de realisatie dat deze meeting een mailtje had kunnen zijn castte Aland subtle spell dimension door en verscheen hij op het podium. Hij was gelukkig sneller dan Zacharias en trok zijn staf tevoorschijn om Zacharias aan te vallen. Een magische confrontatie ontstond, vergelijkbaar met de iconische Harry Potter-scène waarbij Harry en Voldemort die beams tegen elkaar schieten, mega gave 1-vs-1 waar Badur nog wel wat van kan leren dus! Zacharias bood ons tijdens deze epische battle nog een godenrijkje aan, maar wilde Bahamut, Tiamat en Meginorjord voor zichzelf houden. Wij dachten snel terug aan het emotionele verhaal van Berry en besloten dat we Zacharias’ aanbod gingen afwijzen en probeerden daarom zijn arm weg te duwen met Elwyns zwaard, maar zonder succes. We moesten initiative rollen.

Badur teleporteerde naar Zacharias en begon hem te slaan, maar Zacharias' undead aura deed veel damage. Elwyn volgde en kreeg ook veel schade te verduren, gelukkig had ze wel vier rake klappen uitgedeeld. Daarna teleporteerden Faäi met Blob, Berry en Allegro naar de strijd. Helaas was het Zacharias' beurt en hij gebruikte mass power word kill, waardoor Blob en Badur stierven. In een heroïsche laatste actie deelde Badur nog enkele krachtige slagen uit, waaronder een crit die quadruple damage deed en Zacharias disadvantage gaf op zijn aanvallen voor de rest van de encounter.

Niet veel later kwamen Opa en de andere liches (behalve Volkner, die de enige toffe lich is en zich erbuiten hield) ook het strijdveld op en sloegen Elwyn neer, wat een einde maakte aan haar indrukwekkende ik-ben-niet-te-raken-losers-streak. Faäi gebruikte haar (voor ons mysterieuze) level 20 feature en castte meteor swarm. Door dit alles werd Zacharias bijzonder afgeleid, waardoor Aland met zijn beam uit zijn staf kon winnen van de beam van Zacharias. Als gevolg van deze beam, verdween Zacharias en moest hij gaan respawnen. In de tussentijd healde Allegro Elwyn zodat ze weer op kon staan. Als laatste offerden zowel Allegro als Faäi hun vlees aan Meginorjord.

Maar hoe zal deze epische strijd aflopen? Zullen de liches winnen, of trekken onze helden toch nog een onverwachte troef uit hun mouw? Wat wordt de volgende vleeszak van Badur, of wordt hij weer een steen? Zullen onze helden nog steeds het gedrag van Opa goed kunnen praten omdat hij een binnenzwembad heeft, of wordt hij permanent een verzorgingstehuis ingestuurd (zonder zwembad!). Dat, beste lezer, leest u volgende keer.